மௌன ராகம் 13

அத்தியாயம் 13:

திருமணமண்டபத்தின் மேடை இப்போது ஒருபோர்க்களத்தைப் போலக் காட்சியளித்தது. நாதஸ்வர இசை நின்று போயிருந்தது. அங்கிருந்த உறவினர்கள்மற்றும் விருந்தினர்களின் முணுமுணுப்புச் சத்தம் மெல்ல மெல்ல அதிகரித்து, ஒரு பெரிய அமைதியின்மைநிலவியது. ரூபனின் முகம் சாம்பல் பூத்தது போல வெளுத்துப் போயிருந்தது. அந்தச் சாதாரணக்கவிஞன், இன்று ஒரு பிரம்மாண்டமான நிழலாகத்தன் முன்னே நிற்பதை அவரால் நம்ப முடியவில்லை.

கவிவர்ஷன்தனது பாக்கெட்டில் இருந்து ஒரு சிறிய ரிமோட்டைஎடுத்து, மேடையின் பின்புறம் இருந்த பெரிய திரையை இயக்கினான். அதில் ரூபனின் நிறுவனங்களுக்குச் சொந்தமான ரகசியக் கணக்கு வழக்குகள், வெளிநாடுகளில் அவர் பதுக்கி வைத்திருந்தசட்டவிரோதப் பணப் பரிமாற்றங்கள் எனஅனைத்தும் ஆதாரங்களுடன் ஓடின.

”ரூபன் சார்… இதெல்லாம் நான் சேகரிச்ச ஆதாரங்கள்இல்லை. நீங்களே உங்க பேராசையால விட்டுட்டுப்போன தடயங்கள்,” என்று கவிவர்ஷன் கம்பீரமாகக் கூறினான்.

ரூபன்ஆத்திரத்தில் நடுங்கினார். “டேய்! இதெல்லாம் வச்சு என்னை ஒன்னும் பண்ண முடியாது. என்கிட்டஅரசியல் பலம் இருக்கு, போலீஸ்என் கையில இருக்கு. இப்போவே உன்னை உள்ள தள்ளுவேன்!” என்றுகத்தினார்.

கவிவர்ஷன்ஏளனமாகச் சிரித்தான். “போலீஸா சார்? இதோ பாருங்க…” – அவன் கையைஉயர்த்திக் காண்பிக்க, மண்டபத்தின் வாசலில் இரண்டு உயர் போலீஸ் அதிகாரிகள்உள்ளே நுழைந்தனர். ஆனால் அவர்கள் ரூபனுக்கு வணக்கம் வைக்கவில்லை, மாறாக கவிவர்ஷனிடம் வந்து நின்றனர்.

”சார், நீங்ககொடுத்த ஆதாரங்களின்படி இவரோட அத்தனை பேங்க் அக்கவுண்ட்களையும் முடக்கிட்டோம். இப்போ இவரை அரெஸ்ட் பண்றதுக்கானவாரண்ட் எங்க கையில இருக்கு,” என்றார் அந்த அதிகாரி.

ரூபன்அப்படியே நிலைகுலைந்து மேடையில் இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்தார். அவரது உலகம் சில நிமிடங்களில் சரிந்துவிழுந்து கொண்டிருந்தது. அவரது சாம்ராஜ்யம், அவரது கௌரவம், அவரது பணம்… அனைத்தும் கவிவர்ஷன் என்கிற ஒரு ஒற்றை இளைஞனின்அறிவால் தவிடு பொடியாக்கப்பட்டது.

அங்கேமேடையின் ஒரு ஓரத்தில் நின்றிருந்தமேனகா, தன் கணவனின் வீழ்ச்சியைக்கண்டு வருத்தப்படவில்லை. மாறாக, தன் மகளின் வாழ்க்கையில்விடியல் வந்திருப்பதை எண்ணிப் பெருமிதம் கொண்டார். அவர் மெல்ல முன்வந்து ரூபனின் அருகில் நின்றார்.

”இப்போவாவது புரியுதாஉங்களுக்கு? பணம் தான் வாழ்க்கைன்னுநினைச்சீங்களே, அந்தப் பணமே இன்னைக்கு உங்களைக்கைவிட்டுடுச்சு. ஆனா, அந்தப் பையன்அன்புக்காகப் போராடி இன்னைக்கு உலகத்தையே ஜெயிச்சுட்டு வந்து நிக்கிறான். இன்னும் பிடிவாதம் பிடிக்காம என் மகளை அவன்கிட்டஒப்படைங்க,” என்று மேனகா உறுதியாகச் சொன்னார்.

ரூபன்தன் மனைவியைப் பார்த்தார். அவரது கண்களில் முதன் முதலாகத் தோல்வி பயம் தெரிந்தது. “மேனகா… நான்… நான் கௌரவத்துக்காகத் தான்இதையெல்லாம் செஞ்சேன்,” என்று தழுதழுத்தார்.

”கௌரவம்ங்கிறது மத்தவங்களைமிதிக்கிறதுல இல்லைங்க, மத்தவங்களோட அன்பை மதிக்கிறதுல தான் இருக்கு,” என்றார்மேனகா.

கவிவர்ஷன்பிரக்யுவின் அருகில் சென்றான். அவள் இன்னும் ஒருசிலையைப் போலவே நின்று கொண்டிருந்தாள். அவளது கண்களில் இருந்து வழியும் கண்ணீர், கடந்த மூன்று வருடங்களின் அத்தனை வலிகளையும் துடைத்துச் செல்வது போல இருந்தது.

”பிரக்யு… இனிநீ யாருக்கும் பயப்பட வேண்டாம். உன் மௌனம் இப்போஒரு பெரிய மொழியா மாறிடுச்சு. நான் உன்னை விட்டுப்போனது, உன்னைத் தகுதியுள்ளவனா அடையணும்னு தான். இதோ பார், இந்தஉலகம் மதிக்கிற அத்தனை அந்தஸ்தையும் நான் உன் காலடியிலகொண்டு வந்து வச்சுட்டேன். ஆனா, எனக்கு இதுஎதுவுமே பெருசில்லை. உன்னோட இந்த ஒரு சொட்டுக்கண்ணீர் தான் எனக்குப் பெருசு,” என்றான் கவி மென்மையாக.

பிரக்யுமெதுவாகக் கவிவர்ஷனின் கைகளைப் பற்றினாள். அவளது விரல்கள் நடுங்கின. “கவி… நீ வருவேன்னு எனக்குத்தெரியும். ஆனா, இவ்வளவு பெரியபுயலா வருவேன்னு நான் நினைக்கல. இனிஎன்னை விட்டுப் போகமாட்டேல்ல?” என்று விம்மினாள்.

”இனி மரணம்கூட நம்மைப் பிரிக்க முடியாது பிரக்யு,” என்று கவி அவளது கைகளைஅழுத்திப் பிடித்தான்.

அங்கேமாப்பிள்ளையாக வந்த ராகுல் மற்றும்அவரது குடும்பத்தினர் நிலைமையைப் புரிந்து கொண்டு மெல்ல நழுவ முயன்றனர்.

”எங்களுக்கே இதுஅதிர்ச்சியா இருக்கு ரூபன் சார். உங்க அந்தஸ்தைப் பார்த்துதான்நாங்க வந்தோம். ஆனா இப்போ நீங்ககுற்றவாளியா நிக்கிறீங்க. இந்தச் சம்பந்தம் எங்களுக்கு வேண்டாம்,” என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் மண்டபத்தை விட்டு வெளியேறினர்.

மண்டபத்தில்இருந்த உறவினர்கள் அனைவரும் கவிவர்ஷனையே ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தனர். மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு அவமானப்படுத்தப்பட்டு விரட்டப்பட்ட ஒருவன், இன்று அதே மண்டபத்தில் ஒருவெற்றியாளனாக வந்து நிற்பது ஒரு காவியம் போலஇருந்தது.

கவிவர்ஷன்ரூபனைப் பார்த்தான். “சார், உங்களை அரெஸ்ட் பண்ண வைக்கிறது எனக்குஒரு நிமிஷ வேலை. ஆனா, நீங்க பிரக்யுவோடஅப்பா. அவளுக்குத் தலைகுனிவு வர்றதை நான் விரும்பல. நான்உங்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பு தர்றேன். உங்க தப்பை நீங்க பொதுவில ஒத்துக்கணும். பிரக்யுவோட வாழ்க்கையைச் சிதைக்க நினைச்சதுக்காக அவகிட்ட மன்னிப்பு கேட்கணும். அதுமட்டுமில்லாம, நீங்க ஏமாத்துன அத்தனை வரிப் பணத்தையும் அரசாங்கத்துக்குத் திரும்பக் கட்டணும். அப்படிச் செஞ்சா, நான் இந்த ஆதாரங்களைபோலீஸ் கிட்ட இருந்து திரும்பப் பெறுவேன்,” என்றான்.

ரூபன்தலைகுனிந்தார். அதிகாரத்தின் போதையில் அவர் செய்த அத்தனையும்தவறென்று அந்த நொடியில் அவருக்குப்புரிந்தது. அவர் மெதுவாக எழுந்துபிரக்யுவின் முன்னால் நின்றார்.

”என்னை மன்னிச்சுடும்மா… உன்னை ஒரு உயிரா மதிக்காம, என் கௌரவத்தோட அடையாளமா பார்த்தேன். கவிவர்ஷன்… நீ ஜெயிச்சுட்டப்பா. உன்அன்பு முன்னாடி என் அதிகாரம் தோத்துப்போச்சு,” என்று கண்ணீருடன் சொன்னார் ரூபன்.

பிரக்யுதன் தந்தையை அணைத்துக் கொண்டாள். “அப்பா… எனக்குப் பணம் முக்கியமில்லை, உங்கஅன்பு தான் வேணும்,” என்றாள்.நினைச்சதுக்காக அவகிட்ட மன்னிப்பு கேட்கணும். அதுமட்டுமில்லாம, நீங்க ஏமாத்துன அத்தனை வரிப் பணத்தையும் அரசாங்கத்துக்குத் திரும்பக் கட்டணும். அப்படிச் செஞ்சா, நான் இந்த ஆதாரங்களைபோலீஸ் கிட்ட இருந்து திரும்பப் பெறுவேன்,” என்றான்.

பிரக்யு தன் தந்தையை அணைத்துக் கொண்டாள். “அப்பா… எனக்குப் பணம் முக்கியமில்லை, உங்கஅன்பு தான் வேணும்,” என்றாள்.

மௌன ராகம் 13

இந்த எழுத்தாளரின் மற்ற கதைகள்

Dreamz Novels

ரியா மூர்த்தி

திக்ஷிதா லட்சுமி