அன்புடை நெஞ்சம் தாம் கலந்தனவே

 மோகத்தில் துளிர்விடும் செம்பனீர் பூவே

தீராக்காதலால் ஜனனம்

காணுமிடந்தோறும் நின்றன் கண்ணினொளி தோன்றுதடி

மோகத்தீ அணையுமாடி

கல்நெஞ்சக்காரன்

அனல் நீ! புனல் நான்...

நின் காதல் சுடுவதேனோ

மதுரமாகும் தேன் துளியே...

ரணமாய் கொல்லுதடி காதல்

மோகம் தீர்க்கும் நதியவள்

வெந்து தணிந்த இதயம்

மேகத்தின் தூரிகை இவள்(ன்)

கடல்தனில் அமுதொடு கலந்த நஞ்சு

உன் ரசிகை நானென்பேன்!

ஆரெழில் தூரிகை