அத்தியாயம்- 29 அதன் பின் நேராக அவர்கள் கல்லூரிக்கு வர, அங்கே அவர்களுக்காகவே காத்திருந்தாள் இந்து. தோழியை பார்த்ததுமே “இந்து…” என்று கத்தி வேகமாக காரிலிருந்து இறங்கிய காவேரி, உணர்ச்சி வசப்பட்டு அவளை நோக்கி ஓட, உடனே மூளையோ விஜய் கூறியதிலிருந்து இந்துவும் கூட சேர்ந்து நடித்து இருக்கிறாள் என்று தேவையில்லாமல் இப்பொழுது அவள் மூளை எடுத்துரைக்க, வேகமாக தோழியை நோக்கி வந்த காவேரியின் கால்கள் அப்படியே சடன் ப்ரேக் போட்டு நின்றது. மனைவியின் செயலை நிதானமாக […]
அத்தியாயம்- 20 அவன் காவேரியை நேராக அழைத்து வந்தது என்னவோ அவனின் கெஸ்ட் ஹவுஸிற்கு தான். வீட்டை சுற்றி முற்றி பார்த்த காவேரி “ஆமா வர்மா இது யாருடைய வீடு?” என்று கேட்டாள். விஜயோ “எங்க கெஸ்ட் ஹவுஸ் தான்” என்றான். காவேரியோ சிறிது தயங்கி “உங்க கெஸ்ட் ஹவுஸா? நீங்க நேரா என்னை ஒரு லேடீஸ் ஹாஸ்ட்டல தங்க வைக்க போறீங்கனு தான் நீங்க சொன்னதும் கிளம்பினேன்” என்றவள் “இங்கே எல்லாம் வேணாம் வர்மா. ப்ளீஸ்
அத்தியாயம்- 19 இரண்டு நாட்கள் கழித்து வந்த மகனை பார்த்த கோமதி, “என்னப்பா எல்லாமே ஓகே தானே?” என்று கேட்டபடி கணவருக்காக போட்ட காபியை மகனிடம் நீட்டினார். “ம்” என்று சொன்ன விஜய் தாய் கொடுத்த காபியை வாங்கிக் கொண்டு சோபாவில் சென்று யோசனையுடன் அமர, அதை பார்த்த சக்திவேலோ “அடியே அது நான் கேட்ட காபி தானே” என்று செல்லமாக சண்டையிட, “இருங்க உங்களுக்கு போட்டு எடுத்து வரேன். பாவம் புள்ள களைச்சி போய் வந்து
அத்தியாயம்- 18 காவேரியின் பாட்டியின் சடங்குகள் அனைத்தும் முடியும் வரை விஜய் காவேரியுடன் தான் இருந்தான். அக்கம் பக்கத்தினர் கூட அவனை பற்றியும் காவேரியை பற்றியும் புரளிகள் பேசும் அளவுக்கு இருந்தது. இந்துவின் பெற்றோர்கள் கூட விஜயை பற்றி இந்துவிடம் விசாரித்தனர். “காலேஜ் ப்ரொஃபசர் அப்பா” என்று இந்து சொன்னாலும் ஏனோ அவருக்கு அவனை பார்க்கும் போது வெறும் வாத்தியார் என்று மட்டும் பார்க்க முடியவில்லை. காவேரிக்கு தேவையானதை எல்லாம் பார்த்து பார்த்து செய்துக் கொண்டு இருக்கிறான்
அத்தியாயம்- 17 காவேரி அந்த கல்லூரியில் சேர்ந்து ஒரு வருடம் முடிந்து இருக்க, அன்று கல்லூரியில் கலாச்சார நிகழ்ச்சி நடைப்பெற்றுக் கொண்டு இருந்தது. பாரம்பரியம் மற்றும் உறுதியான நம்பிக்கை, மாணவர்களின் திறன்களை மேம்படுத்த, அவர்களின் படைப்பாற்றலை ஆராய்வதற்கான நோக்கங்களை ஊக்குவிக்கவும் திறமைகளை வளர்க்கவும் கலாச்சார நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு இருந்தன. மாணவர்கள் குழுக்களை உருவாக்கி, நிகழ்வுகளை ஒழுங்கமைப்பதில் பொறுப்பைப் பகிர்ந்துக் கொள்ள, நம் நாயகி காவேரியோ இதில் எதிலும் கலந்துக் கொள்ளாமல், ஒரு பார்வையாளராக மாணவர்களுடன் மையத்தில் நின்றுக்
அத்தியாயம்- 16 அவளுக்கோ கடுப்பாகி விட்டது. அவனுக்காக தானே அவள் காத்திருந்தாள். ஆனால் அவனோ அவளை தாண்டி எப்பொழுதுச் சென்றான் என்று கூட தெரியவில்லை அவளுக்கு. அவனுக்காக ‘காத்திருந்து காத்திருந்து காலங்கள் போனதடி’ என்ற பாடலை மனதிற்குள் ஓட விட்டபடி வகுப்பை நோக்கி வந்தவளுக்கு அவன் கொடுத்த தண்டனையை ஏற்றுக் கொள்ள முடியுமா என்ன? விறுவிறுவென வகுப்பிற்குள் சென்றவள் அவனை முறைத்து பார்த்துக் கொண்டே அமர்ந்தாள். விஜயோ காவேரி தன் பேச்சை கேட்காமல் நடந்துக் கொண்டதில் கோபம்
அத்தியாயம்- 15 அன்றைய பொழுது முடிய, வீட்டிற்கு வந்த விஜயிடம், “என்னப்பா ரொம்ப டயர்ட்டா இருக்க போல காபி குடிக்கிறீயா?” என்று கேட்டார் அவன் தாய் கோமதி. “ம் கொடுங்கம்மா. ரொம்ப தலைவலியா இருக்கு” என்றவனுக்கு யாரால் அந்த தலைவலி என்று சொல்ல விருப்பம் இல்லாமல் “ரூமுக்கு போறேன்ம்மா காபியை கொடுத்து அனுப்புங்க” என்று சொல்லிவிட்டு மாடி ஏற போனவனை தடுத்தார் அவன் தந்தை சக்திவேல். “வெறும் ப்ரொஃபசரா இருக்கிறதுக்கே தலைவலிக்கிதுனா அப்போ நம்ம காலேஜோட பொறுப்பை
அத்தியாயம்- 14 “சாரா?” என்று இருப் பெண்களும் கோரசாக கேட்க, அவனோ காவேரியை முறைத்துக் கொண்டே, “ம்” என்றவன் தன் கைக்குட்டையை எடுத்து காவேரி வைத்த காலடி மண்ணை நெற்றியிலிருந்து துடைத்தான். “ஆனா பார்க்க ப்ரொஃபசர் மாதிரி…” என்று காவேரி சொல்ல வர, “என்ன பொறுக்கி போல இருக்கேனா?” என்று கேட்டான் விஜய். “அய்யோ” என்று அவசரமாக தலையை இல்லை என்று ஆட்டிய காவேரியோ, “பொறுக்கி போல எல்லாம் இல்ல, செம ஹாண்ட்ஸமா தேர்ட் இயர் படிக்கிற
அத்தியாயம்- 13 அது ஒரு புகழ் பெற்ற இன்ஜினியரிங் காலேஜ். முதல் வருட கல்லூரி படிப்பில் காலடி எடுத்து வைத்து இருந்தனர் காவேரி மற்றும் இந்து. சிறு வயதிலே தாய் தந்தையை இழந்த காவேரிக்கு எல்லாமே அவள் பாட்டி ராணியம்மாள் மட்டும் தான். ஏழ்மையான குடும்பம் தான் காவேரியுடையது. ராணியம்மாள் இட்லி கடை வைத்து தான் காவேரியை பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு வரை படிக்க வைத்தார். அதற்கு மேல் அவளை கல்லூரியில் சேர்ப்பதற்கு எல்லாம் அவருக்கு சக்தியும் இல்லை
அத்தியாயம்- 12 “என்ன தான் நினைச்சி இதெல்லாம் பண்ணிட்டு இருக்கீங்க விஜய்?” என்று கேட்டுக் கொண்டே தன் கைப்பையை அங்கே இருக்கும் மேசையின் மீது வைத்தாள் காவேரி. விஜயும் அப்பொழுது தான் வீட்டிற்கு வந்து கட்டி இருந்த டையையும் கைசட்டையின் மடிப்பையும் தளர்த்தி விட்டபடி ‘அப்பாடா’ என சோபாவில் சரிந்தவனுக்கு காவேரியின் கேள்வியை கேட்டதும் ‘சரி ஆரம்பிச்சிட்டா. அவளே பேசி அவளே ஒரு முடிவுக்கு வரட்டும். நம்ம வாயை மூடிக்கிட்டு அமைதியா வேடிக்கை மட்டும் பார்த்தா போதும்டா
You cannot copy content of this page
