March 2026

அத்தியாயம்- 17 காவேரி அந்த கல்லூரியில் சேர்ந்து ஒரு வருடம் முடிந்து இருக்க, அன்று கல்லூரியில் கலாச்சார நிகழ்ச்சி நடைப்பெற்றுக் கொண்டு இருந்தது. பாரம்பரியம் மற்றும் உறுதியான நம்பிக்கை, மாணவர்களின் திறன்களை மேம்படுத்த, அவர்களின் படைப்பாற்றலை ஆராய்வதற்கான நோக்கங்களை ஊக்குவிக்கவும் திறமைகளை வளர்க்கவும் கலாச்சார நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு இருந்தன. மாணவர்கள் குழுக்களை உருவாக்கி, நிகழ்வுகளை ஒழுங்கமைப்பதில் பொறுப்பைப் பகிர்ந்துக் கொள்ள, நம் நாயகி காவேரியோ இதில் எதிலும் கலந்துக் கொள்ளாமல், ஒரு பார்வையாளராக மாணவர்களுடன் மையத்தில் நின்றுக் […]

அத்தியாயம்- 16 அவளுக்கோ கடுப்பாகி விட்டது. அவனுக்காக தானே அவள் காத்திருந்தாள். ஆனால் அவனோ அவளை தாண்டி எப்பொழுதுச் சென்றான் என்று கூட தெரியவில்லை அவளுக்கு. அவனுக்காக ‘காத்திருந்து காத்திருந்து காலங்கள் போனதடி’ என்ற பாடலை மனதிற்குள் ஓட விட்டபடி வகுப்பை நோக்கி வந்தவளுக்கு அவன் கொடுத்த தண்டனையை ஏற்றுக் கொள்ள முடியுமா என்ன? விறுவிறுவென வகுப்பிற்குள் சென்றவள் அவனை முறைத்து பார்த்துக் கொண்டே அமர்ந்தாள். விஜயோ காவேரி தன் பேச்சை கேட்காமல் நடந்துக் கொண்டதில் கோபம்

அத்தியாயம்- 15 அன்றைய பொழுது முடிய, வீட்டிற்கு வந்த விஜயிடம், “என்னப்பா ரொம்ப டயர்ட்டா இருக்க போல காபி குடிக்கிறீயா?” என்று கேட்டார் அவன் தாய் கோமதி. “ம் கொடுங்கம்மா. ரொம்ப தலைவலியா இருக்கு” என்றவனுக்கு யாரால் அந்த தலைவலி என்று சொல்ல விருப்பம் இல்லாமல் “ரூமுக்கு போறேன்ம்மா காபியை கொடுத்து அனுப்புங்க” என்று சொல்லிவிட்டு மாடி ஏற போனவனை தடுத்தார் அவன் தந்தை சக்திவேல். “வெறும் ப்ரொஃபசரா இருக்கிறதுக்கே தலைவலிக்கிதுனா அப்போ நம்ம காலேஜோட பொறுப்பை

அத்தியாயம்- 14 “சாரா?” என்று இருப் பெண்களும் கோரசாக கேட்க, அவனோ காவேரியை முறைத்துக் கொண்டே, “ம்” என்றவன் தன் கைக்குட்டையை எடுத்து காவேரி வைத்த காலடி மண்ணை நெற்றியிலிருந்து துடைத்தான். “ஆனா பார்க்க ப்ரொஃபசர் மாதிரி…” என்று காவேரி சொல்ல வர, “என்ன பொறுக்கி போல இருக்கேனா?” என்று கேட்டான் விஜய். “அய்யோ” என்று அவசரமாக தலையை இல்லை என்று ஆட்டிய காவேரியோ, “பொறுக்கி போல எல்லாம் இல்ல, செம ஹாண்ட்ஸமா தேர்ட் இயர் படிக்கிற

அத்தியாயம்- 13 அது ஒரு புகழ் பெற்ற இன்ஜினியரிங் காலேஜ். முதல் வருட கல்லூரி படிப்பில் காலடி எடுத்து வைத்து இருந்தனர் காவேரி மற்றும் இந்து. சிறு வயதிலே தாய் தந்தையை இழந்த காவேரிக்கு எல்லாமே அவள் பாட்டி ராணியம்மாள் மட்டும் தான். ஏழ்மையான குடும்பம் தான் காவேரியுடையது. ராணியம்மாள் இட்லி கடை வைத்து தான் காவேரியை பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு வரை படிக்க வைத்தார். அதற்கு மேல் அவளை கல்லூரியில் சேர்ப்பதற்கு எல்லாம் அவருக்கு சக்தியும் இல்லை

அத்தியாயம்- 12 “என்ன தான் நினைச்சி இதெல்லாம் பண்ணிட்டு இருக்கீங்க விஜய்?” என்று கேட்டுக் கொண்டே தன் கைப்பையை அங்கே இருக்கும் மேசையின் மீது வைத்தாள் காவேரி. விஜயும் அப்பொழுது தான் வீட்டிற்கு வந்து கட்டி இருந்த டையையும் கைசட்டையின் மடிப்பையும் தளர்த்தி விட்டபடி ‘அப்பாடா’ என சோபாவில் சரிந்தவனுக்கு காவேரியின் கேள்வியை கேட்டதும் ‘சரி ஆரம்பிச்சிட்டா. அவளே பேசி அவளே ஒரு முடிவுக்கு வரட்டும். நம்ம வாயை மூடிக்கிட்டு அமைதியா வேடிக்கை மட்டும் பார்த்தா போதும்டா

அத்தியாயம்- 11 நேராக வீட்டிற்கு வந்த பல்லவி வீட்டில் யாரிடமும் முகம் கொடுத்து பேசவில்லை. கைப்பையை ஆத்திரமாக தூக்கி எறிந்தவள் முன்னறையிலிருந்த பொருட்களை எல்லாம் தூக்கி போட்டு உடைத்தாள். பொருட்கள் உடையும் சத்தம் கேட்டு பதற்றமாக சமையலறையிலிருந்து வெளியே ஓடி வந்த அவள் தாய் மீனா “இன்னிக்கு என்ன கூத்தோ தெரியலையே” என்று அருகில் பதற்றத்துடன் நின்று இருந்த வேலைக்காரியிடம் புலம்பினார். அவரோ தன் முதலாளி அம்மாவை திரும்பி பார்த்து விட்டு அங்கே பாவமென்று நின்று இருந்த