அத்தியாயம்- 16 அன்று நடந்ததை எப்பொழுது எல்லாம் அவள் நினைத்து பார்த்தாலும் அமிர்தாவின் இதழில் மெல்லிய புன்னகை அவளையும் மீறி வெளிப்படும். அதன் பின் அமிர்தயாழினி ருத்ரதேவ் சந்தித்துக் கொள்ளவேயில்லை. ஏன் அவர்களுக்குள் அப்படி ஒரு ஒப்பந்தம் நடந்தது கூட மறந்து போனது. அமிர்தயாழினி தான் அவ்வப்போது நினைத்து பார்த்து சிரித்துக் கொள்வாள். ருத்ரதேவ்வின் முகம் அடிக்கடி அவளின் நினைவில் வந்து இம்சை செய்யும். அதை அப்பொழுது பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளாமல் தன் பணிகளை செய்ய தொடங்கிடுவாள். […]
அந்த வேர்ஹவுஸ் பரபரப்பாக இயங்கி கொண்டிருந்தது. அதிதேவின் மேற்பார்வையில் கீழ் வந்த பின்னால் அவர்களுக்கு ஆர்டர்கள் அதிகரித்திருந்தன. அதிதேவின் ஊக்குவிப்பினால் அவர்கள் உற்சாகமாக வேலை செய்தார்கள். அவன் அனைத்து ஊழியர்களிடமும் காட்டும் அக்கறையினால் அவர்கள் உள்ளம் நெகிழ்ந்தார்கள். ஒருவர் புத்தகம் எடுத்து தர இன்னொருவர் புத்தகத்தை பாலிதீன் கவர் செய்து அவற்றை அட்டை பெட்டிக்குள் போட்டு பேக் செய்தார்கள். இன்னொருவர் அவர்களின் முகவரி ஒட்டியவுடன் அதை குறித்து கொண்டார்கள். இப்படி ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு வேலை கொடுக்க பேக்கிங் துரிதமாக முடிந்து ஆர்டர் சீக்கிரம் கஸ்டமர்களின் வீட்டுக்கு சென்று அவர்களின் நன்மதிப்பை அதிகரிக்க செய்தது. இதனால் நாளுக்கு நாள் அவனது சைட்டில் புத்தகங்கள் ஏராளமாக விற்றன. அப்போது ஒரு நாள் அவனது போனுக்கு ஒரு கால் வந்தது. அதை பேசியவுடன் மிகுந்த சந்தோஷமாக விசிலடித்து கொண்டிருந்தான். அதை கவனித்து கொண்டிருந்த விஷ்ணு “என்னடா?” என்று கேட்டான். “டேய் நம்ம கம்பெனில இன்வெஸ்ட் பண்றோம்னு சொல்லி இருக்காங்கடா” என்று சந்தோஷத்துடன் பகிர்ந்து கொண்டான். “சூப்பர் ஆதி” என்றவன் அவனை புன்னகையுடன் அணைத்து கொண்டான். “சரிடா. ஆஃபிஸ் போகணும். வா” என்றவன் விஷ்ணுவுடன் அலுவலகம் கிளம்பினான். இருவரும் காரில் இருந்து இறங்கியதும் அதிதேவ் இதழ்களில் புன்னகையுடன் தனது அலுவல் அறைக்கு வந்தான். ‘இதென்னடா நம்ம ஆதிவாசி இவ்ளோ புன்னகையோட வரான்?’ என்று யாழினி யோசனையுடன் பார்த்தாள். “யட்சிணி என்ன பாக்கற?” “யட்சிணியா?. அப்டி எல்லாம் யாரும் இங்க இல்ல சார்“ “நீ தான் யட்சிணி” என்றவனை விஷ்ணு ஆச்சரியமாக பார்க்க அவனை பார்த்து ஆதி கண் சிமிட்டினான். “அண்ணா உங்க பாஸ்க்கு என்னாச்சு?. அதிசயமா கோல்கேட் விளம்பரத்துக்கு வர மாதிரி வராரு“ “சாரோட கம்பெனில இன்வெஸ்ட் பண்ண ரெடியா இருக்காங்கனா இப்டி தான் இருப்பாரு?” என்று திரும்ப விஷ்ணு கேள்வி கேட்டான். “எங்களுக்கு ட்ரீட் எதும் இல்லயா சார்?” என்று யாழினி கேட்க “ட்ரீட்டா?” என்று யோசித்தவன் “பார்ட்டி அரேன்ஜ் பண்ணனும். டேய் யாழினி கூட இருந்து பாத்துக்கோ” என்றான். இருவரும் சரி என்று தலையாட்டினார்கள். “உன்னால மேனேஜ் பண்ண முடியுதா யாழினி?” என்று அக்கறையாக விசாரித்தான். “நோ ப்ராப்ளம் சார்” என்றவள் “ஆனா…” என்று ஆரம்பித்த போது தேவ் உள்ளே வந்தான். ஆதியை அந்த நேரத்தில் எதிர்பார்க்காத தேவ் திகைத்து நின்றான். “வாடா தேவ்” என்று ஆதி வரவேற்க அதில் சுதாரித்தவன் “ஆதி எப்போ வந்த?. ஏன்டா என்கிட்ட பவர் கொடுக்கமாட்டியா?. உனக்கு என் மேல நம்பிக்கையில்லையா?” என்றவனை கூர்ந்து பார்த்தவன் “அப்டி இல்லடா. அவங்களுக்கு எல்லா டீடெய்ல்ஸூம் தெரியும். அதான்” என்று சமாதானப்படுத்தினான். “ஆதி இவங்க ஒவ்வொனுக்கும் ஏதோ குற்றவாளிய பாக்கற மாதிரி என்ன விசாரிக்கறாங்கடா”
அதிதேவ் இரவு உணவுக்கான சமையலை செய்து கொண்டிருந்தான். விஷ்ணு அவனுக்கு உதவி செய்ய அவர்கள் இருவரும் பேசி கொண்டே சமையலை முடித்திருந்தார்கள். ஆதி விஷ்ணுவுக்கும், அவனுக்கும் உணவு பரிமாறி விட்டு சாப்பிட ஆரம்பித்தான். விஷ்ணு உணவை அளந்து கொண்டிருந்தான். அதை கவனித்த ஆதி “மச்சி சாப்பிடு” என்றவனிடம் திடீரென்று ஞாபகம் வந்தவனாக “ஆதி அந்த டெண்டர் என்னாச்சுடா?” “ஏன்டா மிஸ்ஸாகுமா என்ன?” என்று ஒற்றை புருவம் உயர்த்தினான். அந்த செய்கையில் விஷ்ணுவின் முகம் தானாக மலர்ந்தது. “ஒழுங்கா சாப்பிடுடா. என்ன யோசிச்சிட்டிருக்க?” என்று ஆதி கடிந்தான். “டேய் நீ பண்றதெல்லாம் சாப்பிடணுமேனு நானே நொந்து நூடுல்ஸா இருக்கறேன். இதுல இவன் வெறும் நூடுல்ஸ் செஞ்சிட்டு இவன் அக்கப்போர் தாங்கலயே” என்றபடி விஷ்ணு சலித்து கொண்டான். “டேய்…” “ஏன் மச்சான்?” “என்கிட்ட அடி வாங்காம சாப்பிடு” என்று ஆதி விளையாட்டாய் சொல்ல விஷ்ணு அதற்கு மேல் ஏதும் பேசாமல் சாப்பிட்டான். பின் இருவரும் உறங்க செல்ல விஷ்ணு புரண்டு புரண்டு படுத்தபடி இருந்தான். அதை கவனித்தவன் விஷ்ணுவை தட்டி கொடுக்க அவனோ ஆதியின் மடியில் படுத்து தூங்க ஆரம்பித்தான். ஆதியோ ஒரு பெரு மூச்சுடன் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்தான். அன்று அலுவலகத்தில் நடந்தது அவனுக்கு ஞாபகம் வந்தது. யாழினியின் கேள்வியால் விஷ்ணு அதிர்ந்து நிற்க ஆதியோ கோபத்துடன் அவளை அடித்தான். இதை எதிர்பார்க்காத விஷ்ணு திகைத்து நின்றான். ஒரு சில நிமிடங்களில் சுதாரித்தவன் “யாழினி என்ன பேசற நீ?” என்று அதட்டினான். “டேய் அடிக்கறதா இருந்தா என்ன அடிடா. அவளுக்கு என்ன தெரியும்?” என்ற விஷ்ணுவின் கேள்வியில் ஆதியின் கண்கள் சிவந்த நிறத்தை காட்டியது. “ஜஸ்ட் ஷட் அப்” என்று ஆதி கத்த அதற்கு மேல் ஒன்றும் பேச தோன்றாமல் யாழினியை வெளியே கூட்டி சென்றான். யாழினியோ ஆதி அடித்த அதிர்ச்சியில் இருந்து மீள முடியாமல் இருந்தாள். “யாழுமா… சாரிடா. ப்ளீஸ்” என்று அவளை சமாதானப்படுத்த அவள் இறுக்கத்தோடு அமர்ந்திருந்தாள். என்ன செய்வது என்று புரியாமல் தவித்தவன் மித்ராவை அழைத்தான். அதை கவனித்தவள் அவனிடம் இருந்து செல்லை பறித்து ஆஃப் செய்தாள். “யாழினி“ ஒரு நிமிடம் தன்னை நிதானப்படுத்தி கொண்டவள் “அண்ணா ஐ ஆம் ஓகே” என்றவளிடம் “நீ அவன் மேல கோபப்படாதேமா” என்று முடித்தான். “இனஃப் அண்ணா. என்ன கொஞ்ச நேரம் தனியா விடுங்க” என்றவளிடம் மௌனமாக வெளியேறினான். தனது அறைக்கு வந்து அமர்ந்தவனின் மனதில் சொல்லொணா வலி எழுந்தது. ஏனோ தன்னை அனைவரும் தவிர்க்கிறார்களோ என்ற யோசனை வந்தது. அந்த நினைப்பை தாங்க முடியாதவனாக மித்ராவிற்கு போன் செய்தவன் “பேபி” என்று வலி நிறைந்த குரலில் கூப்பிட்டான். அந்த குரல் அவளை ஏதோ செய்ய உடனே அவனை பார்க்க கிளம்பினாள். அவள் உள்ளே நுழைந்த போது விஷ்ணு எங்கோ வெறித்தபடி அமர்ந்திருந்தான்.
அத்தியாயம்- 15 கன்னத்தை பிடித்துக் கொண்டு அமிர்தயாழினியை முறைத்து பார்த்த நித்யா “எவ்வளவு தைரியம் இருந்தால் என்னையே அடிச்சி இருப்ப?” என்று அமிர்தாவை மாறி அடிக்க கையை ஓங்கினாள். ஓங்கிய கையை பிடித்து முறுக்கி நித்யாவின் முதுகு புறம் கொண்டு வந்து இருந்தாள் அமிர்தயாழினி. நித்யா சுதாரித்து என்ன நடக்கிறது என்று புரிந்துக் கொள்வதற்குள் அமிர்தயாழினி செயலில் இறங்கி இருந்தாள். “காரை ஏத்தி ஒருத்தரை இடிச்சதும் இல்லாமல், திமிரா வேற நடந்துக்குறீயா? உன்னோட இந்த பணக்கார அந்தஸ்த்தை
அடுத்த நாள் காலையில் காளியப்பன் பேப்பர் படித்து கொண்டிருக்கும் போது அதில் இருந்த செய்தியை பார்த்து துணுக்குற்றார். அவரை பற்றிய ஒரு துணுக்கு செய்தி அதில் இடம் பெற்றிருந்தது. அவரது கன்ஸ்ட்ரக்ஸன் கம்பெனியின் பெயர் குறிப்பிட்டு கோர்ட்டில் ஸ்டே வாங்கியிருப்பதாக அமைச்சரின் பெயரை மறைமுகமாக குறிக்கப்பட்டு நக்கலடிக்கப்பட்டிருந்தது. அதை பார்த்தவர் வெகுண்டெழுந்து வினித்தை கூப்பிட்டார். “வினித் டேய்… வினித்“ “என்ன டாடி?. ஏன் கூப்பிடறீங்க?” “இவன் எந்த பத்திரிகைடா?. நமக்கு ஸ்டே வந்ததுலா போட்ருக்கான்“ “என்ன சொல்றீங்க?” என்றவன் அதிர்ச்சியுடன் வாங்கி அதை படித்தான். “டாடி இதென்ன உங்கள பத்தி ஒவ்வொரு டீடெயிலா வரும்னு போட்ருக்கான்“ “யார்டா இது?. எந்த பத்திரிக்கை?” “ஏதோ தேவன் குரல்னு போட்ருக்கு” என்றவன் உடனே கார்த்திக்கு போன் செய்தான். கார்த்திக்கை என்ன தான் அடித்து விரட்டினாலும் ஒரு கட்டத்தில் அவனின் கெஞ்சல் தாங்காமல் தனது கையாளாக வைத்து கொண்டான். “ஹலோ சொல்லுங்க சார்“ “டேய் தேவன் குரல் பத்திரிக்கை யாரோடதுனு டீடெய்ல் கேட்டு சொல்லு“ “தேவன் குரலா… புது பேரா இருக்கு“ “டேய் நான் அபிப்பராயம் கேக்கல. டீடெய்ல்ய்ஸ் கேட்டேன்“ “நான் என்கொயர் பண்ணிட்டு சொல்றேன் சார்“ வினித் கார்த்தியுடன் பேசி கொண்டிருந்த போது காளியப்பன் வினித்தை முறைத்து கொண்டிருந்தான். “என்ன யோசிச்சிட்டு இருக்கீங்க?” “அவன் என்னத்த கொண்டு வருவானு அவன்கிட்ட கேக்க சொல்லிட்டு இருக்க?. வேற ஆளே கிடைக்கலயா?” “டென்ஷன் ஆகாதீங்க டாடி” என்றவன் யோசனையோடே அமர்ந்திருந்தான். ******* ஆதியும், விஷ்ணுவும் அலுவலகத்தில் நுழைந்த போது யாழினி ஆதியை முறைத்தபடி அமர்ந்திருந்தாள். “யாழினி என்னென்ன செட்யூல் சொல்லுங்க“ அவளோ எதுவும் கூறாமல் அமர்ந்திருந்தாள். “யாழினி கேக்கறேன்ல. பதில் சொல்லு” என்ற அவனுடைய கர்ஜனையில் பதில் கூறினாள். அவளுக்கு சில இன்ஸ்ட்ரக்ஸன்களை கொடுத்தவன் தனது வேலையை கணிணியில் தொடங்கினான். சிறிது நேரத்தில் யாழினியை கூப்பிட்டவன் தனது வேர் ஹவுஸுக்கு போவதற்காக கிளம்பினான். அவனுடன் யாழினியும் கிளம்பினாள். விஷ்ணு அலுவலகத்தில் வேலை பார்த்து கொண்டிருந்தவனுக்கு திடீரென்று மித்ரா நியாபகம் வந்தது. ‘மேடம் என்ன தேடினாங்களாமே?. என்ன தான் பண்றாங்கனு பாப்போம்‘ என்று நினைத்தவன் மித்ராவிற்கு அழைத்தான். “ஹலோ” என்ற விஷ்ணுவின் குரலில் வார்த்தை வராமல் தடுமாறினாள். “சொல்லுங்க சார்“ “கம் டு மை ரூம்” என்று கடுமையான குரலில் சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தான். ‘அய்யோ… எதுக்கு இவன் இப்டி திட்டறான்?’
அத்தியாயம்- 14 தங்கும் அறைக்கு வந்த ருத்ரதேவ் முதலில் அழைத்தது என்னவோ அவனின் நண்பன் சிவாவிற்கு தான். அத்விக் என்ன நடக்குது என்று புரியாமல் நின்று இருந்தாலும், ருத்ரதேவ் மருத்துவரிடம் பேசியதை வைத்து அடிப்பட்டு இருக்கிற அந்த பாப்பா அவனோட தங்கை என்று மட்டும் புரிந்து வைத்து இருந்தான். சில நொடிகள் காத்திருப்பிற்கு பிறகு சிவா அழைப்பை ஏற்று சாவகாசமாக “சொல்லுடா” என்றான். ஒரு நிலையில் இருக்க முடியாத ருத்ரதேவ் கோபமாக “ஒரு போனை எடுக்க இவ்வளவு
அடுத்த நாள் காலையில் அலுவலகம் வந்த ஆதி யாழினிக்கு நிறைய கட்டளைகள் பிறப்பித்தான். “யாழினி நியூ சைட்க்கு ஆர்டர் பண்ண திங்க்ஸ் வந்திடுச்சா?” “வந்திடுச்சி சார்“ “சரி. மேகஸின்ஸ்ல ஆட் கொடுங்க.ஓகே?. பில்லிங் அன்ட் பேக்கிங் புரோசஸ் அன்ட் டிரைவர்ஸ். இது ஒரு ஆட் கொடுங்க. தென் அனதர் இன்டர்வியூ ஃபார் கிராஜூவேட்ஸ். கொடுத்துட்டு இன்ஃபார்ம் பண்ணுங்க யாழினி“ “சரி சார்“ “நம்ம இது வரையும் ஆர்டர் பண்ணது கரெக்டா டெலிவர் பண்றாங்களானு ஃபாலோ பண்ணுங்க“ “இப்போ நானும், விஷ்ணுவும் நம்ம நியூ சைட்க்கு போய் பாத்திட்டு வந்தறோம்” என்று கிளம்பினார்கள். ஆதியும், விஷ்ணுவும் அவர்கள் வேலை நடக்கும் சைட்டுக்கு சென்றார்கள். அது டிமார்ட்டின் வொர்க்வேர் ஹவுஸாக தயாராகி கொண்டிருந்தது. கிட்டத்தட்ட 2.5 லட்சம் சதுரடியில் பிரமாண்டமாக உருவாகி கொண்டிருந்தது. ஆதி தனது கம்பெனியின் முன்னேற்றத்தை கணக்கில் கொண்டு இப்போதில் இருந்தே அதற்கான வேலைகளை ஆரம்பித்திருந்தான். ஆதி ஒவ்வொன்றாக கவனித்து கொண்டிருக்க விஷ்ணு ஏதோ யோசனையிலேயே இருந்தான். அதை கவனித்த ஆதி “மச்சான் என்னாச்சுடா?” என்று விசாரிக்க “மச்சி நேத்து நல்லா தான இருந்த?. அப்றம் ஏன்டா திடீர்னு மூட் ஆஃப் ஆன?” என்று கேட்க ஆதியின் முகம் இறுகியது. “அதப் பத்தி உன்கிட்ட சொல்லணும்னு அவசியம் கிடையாது. நீ என்கிட்ட எல்லாமே சொல்றியா என்ன?” “ஆதி…” அவனது கேள்வியில் திடுக்கிட்டான். “நீ கரெக்டா இரு. நானும் கரெக்டா இருக்கறேன்” என்று ஆதி அழுத்தமான குரலில் கூறினான். விஷ்ணு ஒன்றும் சொல்ல முடியாமல் அமைதியாய் நின்றான். “மச்சி அந்த டெண்டர் என்னாச்சு?” “இன்னைக்கு என்னனு தெரிஞ்சிரும்டா“ “நா சொன்ன மாதிரி தான அனுப்பின?” “ஆமா ஆதி“ “ஓகே. பாக்கலாம். இன்னைக்கு என்ன நடக்கும் போகுதுனு நான் ஆவலா இருக்கேன்“ “மச்சி” என்றவனை பார்த்து கண் சிமிட்டினான். *********** வசி ராஜை பார்க்க சென்றபோது அவன் வசியின் மீது ஏக கோபத்தில் இருந்தான். “வசி நான் என்ன சொன்னேன்?. நீ என்ன பண்ணி வெச்சிருக்க?” “ஜி நான் நீங்க சொன்னது எல்லாமே பண்ணேன் ஜி“ “எங்க எல்லாம் பண்ணீங்க?. அதான் சரியா தப்பா பண்ற தானே?” “ஜி கூல்.நான் சூப்பர் ஐடியா வெச்சிருக்கேன். அது வொர்க் அவுட் ஆகும்” என்றவன் அதை பற்றி விவரிக்க அதை கேட்ட ராஜின் முகம் பிரகாசமானது. “டன்” என்றபடி சந்தோஷத்துடன் ராஜ் சென்றான்.
யாழினி வீட்டில் அமர்ந்து தொலைக்காட்சி பார்த்து கொண்டிருந்தவளின் கண்களில் திருப்பிய பக்கமெல்லாம் ஆதியின் முகமே காட்டியது. ஆதியின் அதிரடியான செயலில் வியப்பில் ஆழ்ந்து கொண்டிருந்தவளுக்கு திடீரென்று கேட்ட செல்போனின் சங்கீதம் அவளை நிகழ்காலத்துக்கு கொண்டு வந்தது. மித்ரா கைபேசியில் அழைத்திருந்தாள். “சொல்லுடி. என்ன?” “அண்ணா இந்த வீக் எண்ட் பிக்னிக் போறோம்னு சொன்னாங்களேடி. அங்கிள் கிட்ட எதும் கேட்டியா?” “ச்சே… இல்லடி. மறந்திட்டேன்“ “நீ கேட்டு சொல்லு யாழி. நீ பர்மிஷன் வாங்கினா தான் நான் பர்மிஷன் வாங்க முடியும்“ “டோன்ட் வொர்ரி பேபி. டேடி இருக்காங்கல்ல. நான் கேட்டுட்டு சொல்றேன். ஓகேவா?” “ஓகே” என்று போனை வைத்தவள் அதை பற்றிய சிந்தனையில் ஆழ்ந்தாள். அலுவலகத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் போது ஆதி யாழினியையும், மித்ராவையும் அழைத்தவன் அலுவலகத்தில் அந்த வார இறுதியில் பிக்னிக் அரேன்ஜ் செய்திருப்பதாக கூறினான். என்ன சொல்லி அனுமதி கேட்பது என்று சிந்தித்து கொண்டிருக்கும்போது குணசேகரன் வந்தார். “என்னடா… என்ன யோசனை?” “ஒண்ணும் இல்ல டாடி” என்றவள் “டாடி ஆஃபிஸ்ல பிக்னிக் அரேன்ஜ் பண்ணிருக்காங்க. போகட்டுமா டாடி?” “எந்த பிளேஸ் மா?” “கோனா… சம் திங் லைக் தட் டாடி“ “போயிட்டு வாடா” என்று அவர் சொல்லி கொண்டிருக்கும் போது “இப்ப எதுக்கு உனக்கு பிக்னிக்?” என்று கேட்டு கொண்டே மாலதி வந்தார். “ம்மா… சும்மா இரும்மா… வொர்க் போனதுல இருந்து எங்கயும் போறதில்ல. அப்பா சொல்லுங்கப்பா” என்று சிணுங்கினாள். “மாலு அவ போய்ட்டு வரட்டுமே. விடு” என்றவர் யாழினியிடம் போக அனுமதி வழங்கினார். அவரை சந்தோஷத்துடன் கொஞ்சியவள் மித்ராவிற்கு போன் செய்து பேசிவிட்டு அவளது குடும்பத்தாரிடமும் அனுமதி கேட்டவள் அவர்கள் அனுமதி கொடுத்த சந்தோஷத்தில் அன்று காலையில் இருவரும் கிளம்பினர். விஷ்ணு போன் செய்து ஒரு குறிப்பிட்ட நிறுத்தத்திற்கு இருவரையும் வர சொன்னான். தோழிகள் இருவரும் அந்த நிறுத்தத்தில் பேசி கொண்டிருக்கும் போது அவர்கள் அருகில் ஒரு கார் இடிப்பது போல் வேகமாக வந்து கிரீச்சிட்டு நின்றது. கார் நின்ற வேகத்தில் தோழிகள் இருவரும் பயந்து போய் பார்க்க, விஷ்ணுவோ ஆதி நிறுத்தியதில் அதிர்ந்து போய் திட்ட ஆரம்பித்தான். “மச்சி என்னாச்சு?. ஏன் இப்டி ஸ்டாப் பண்ண?” “டேய்… சொல்லுடா” என்று விஷ்ணு கேட்டு கொண்டிருக்க ஆதியோ சிலை போல் அவளையே பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தான். “டேய்… மச்சான்” என்று ஆதியை விஷ்ணு உலுக்க ஆதி கனவில் இருந்து விழிப்பவன் போல் விழித்தான்.
அத்தியாயம்- 13 அமிர்தயாழினி சொன்ன வார்த்தைகளை கிரகிக்கவே ருத்ரதேவ்விற்கு சில நொடிகள் தேவைப்பட்டது. அவளை பிடித்து இருந்த அவனின் கரங்கள் தளர்ந்து தரையை நோக்கிச் செல்ல, கால்களும் செயலிழந்து இரண்டடி பின்னால் சென்றவன் மொத்தமாக உடைந்து போய் நாற்காலியில் தொப்பென்று அமர்ந்து விட்டான். எவ்வளவு கட்டுப்படுத்தியும் அவன் கண்கள் கலங்குவதை அவனால் தடுக்க முடியவில்லை. துரோகம் செய்து விட்டு போனவளின் குழந்தையை எடுத்து வளர்த்தவன் ஆயிற்றே அவன். அப்படி இருக்க, அவனின் உயிரில் உருவான குழந்தை உள்ளே
அத்தியாயம்- 12 ஒரு கணம் தான் உறைந்து நின்று இருப்பாள், அடுத்த நொடி தன் கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்டு, அவன் அருகில் வளர்ந்து நின்று இருந்த அத்விக்கை பார்த்தவளுக்கு அழுகை மீண்டும் வந்தது. அவனை வாரியணைத்துக் கொள்ள கைகள் பரப்பரத்த போதும், அது முடியாது என்று உடனே புரிந்துக் கொண்டவள் வலிகளை மென்று முழுங்கிக் கொண்டு கஷ்டப்பட்டு அத்விக்கிடமிருந்து அவள் பார்வையை திருப்பிக் கொண்டு அழுத்தமாக இமைகளை மூடிக் கொண்டாள் அமிர்தயாழினி. ‘இவர் எப்படி இங்கே?
You cannot copy content of this page
