March 2026

அத்தியாயம்- 3 கையில் கிடைத்த பொருட்களை வைத்து அவசரமாக ரவை உப்புமா செய்தவள் அதற்கு தொட்டுக் கொள்வதற்காக தேங்காய் சட்னியும் செய்து முடித்தவள் உணவு மேசையின் மீது இரண்டையும் எடுத்து வைத்த நேரம் விஜய் தயாராகி வெளியே வந்தான். அவன் வந்ததும் அவசரமாக காவேரி அறைக்குள் நுழைந்து கல்லூரிக்கு புறப்பட தயாராகினாள். விஜயோ அவள் செய்து வைத்த உப்புமாவை முகம் சுழித்து பார்த்தவனுக்கு, ஏனோ அதை புறம்தள்ள மனம் வரவில்லை. தனக்கு பசி என்று சொன்னதும் தன் […]

அத்தியாயம்- 2 ஒரு அரைமணி நேரம் அறையிலே இருந்து இருப்பாள். அதற்கு மேல் அவளால் அறையில் அடைந்துக் கிடக்க முடியாமல் மெல்ல கதவை திறந்து தலையை மட்டும் நீட்டி வலது இடது என்று இருப்பக்கமும் யாராவது இருக்கிறார்களா என்று பார்த்தாள் காவேரி. அங்கே யாரும் இருப்பது போல் தெரியவில்லை. ‘இங்க யாருமே காணோம் காவேரி. அப்படியே கேஷுவலா சமையல் கட்டுக்கு போயிடுடி’ என்று தனக்கு தானே பேசிக் கொண்டே அறையிலிருந்து ஒரு அடி தான் காலை வெளியே

அத்தியாயம்- 1 மெத்தையில் இருந்து கண்விழித்தவளுக்கு தலைவலி அதிகமாகவே இருந்தது. எழுந்து அமர்ந்தவள் தலையை இருக்கரத்தாலும் தாங்கிக் கொண்டு இருக்கால்களிலும் கைகளை அழுத்தியபடி அப்படியே குனிந்து இருந்தவளுக்கு மூடிய விழிகளிலிருந்து கண்ணீர் சிந்தியது. கலங்கிய நயனங்களோடு இமைகளை திறந்தவள் நேத்திரத்தில் முதலில் விழுந்தது என்னவோ அவள் கழுத்தில் தொங்கிக் கொண்டு இருந்த புது மஞ்சள் கயிற்றில் தான். அதை பார்க்க பார்க்க அவளுக்குள் ஆத்திரம் பல மடங்கு அதிகரித்தது. வேண்டாம் வேண்டாம் என்று சொல்லியும் கேட்காமல் வலுக்கட்டாயமாக

குண்டடிபட்ட காயத்திலிருந்து இரத்தம் வெளியேறாமல் இருக்க, தன் சட்டையைக் கழற்றி அவளது வலது தோளில் இறுக்கிக் கட்டினான். “நதிமா வேக்கப்… கண்ணை முழிச்சு என்னைப் பாரு” என அவளைத் தூக்கிக் கொண்டவன், படிகளில் வேகமாக இறங்கினான். மூச்சை இழுத்து விட்டவள், மெல்ல விழித்து அவன் முகத்தை பார்த்தாள். “மிதுனா..” என்று அவள் முணுமுணுக்க, ரத்தம் படிந்த முகத்தோடு அவளைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தவன், “நதிமா… லவ் யூ டா!” என்றான். “மிதுனா… வலிக்குது…” வலியில் அவளது முகம் சுருங்கிட,