“எங்க பையன் கொஞ்சம் கோபக்காரன், ஆனா ரொம்ப நல்லவன். அவன் ஏன் உன்னை கல்யாணம் பண்ண கேட்டான்னு எங்களுக்கு தெரியல. எங்கள பொறுத்த வரைக்கும் நீங்க நாலு பேருமே நல்லா வாழனும்னு நினைக்கிறோம். உனக்கு இதுல ஏதாவது மனக்குறை இருந்தா நேரடியா எங்க கிட்ட சொல்லிடும்மா. உடனே ரெண்டு கல்யாணத்தையும் நிறுத்திடுறோம்…” திடுக்கிட்டவள், “அப்படி எல்லாம் எதுவும் இல்லைங்க. எங்களுக்கு ஒரு சின்ன புரிதல் பிரச்சனை. அவர் பக்க கோபம் நியாயமானதுதான். அதை என்னால சரி […]
அத்தியாயம்- 10 காவேரியின் கரத்தை விஜய் பற்றியதும் அனைவருமே ஒரு சேர பேரதிர்ச்சியாக, பின் ஆச்சரியமாக பார்த்தனர் இருவரையும். பல்லவியோ உறைந்து போய் விட்டாள். அவளால் இதை நம்பவே முடியவில்லை. ‘எப்படி எப்படி காவேரி மேடத்தை போய் விஜய் கல்யாணம் பண்ணாரு?’ என்று திக் பிரமை பிடித்தது போல் நின்றவளுக்கு நேற்று காவேரி அவளை அடித்ததும் உரிமையாக பேசி காரில் ஏறியதும் நினைவில் வந்துச் செல்ல, ‘ஓ அப்போ இது தான் காரணமா? நேத்து அவங்களோட புருஷனை
அத்தியாயம்- 9 அன்று இரவு இருவருமே சாப்பிடாமல் உறங்கி விட்டனர். இருவரும் ஒரே மெத்தையில் தான் படுத்து இருந்தனர். ஆனால் முதுகு காட்டி படுத்து இருந்தனர். ஒரு வார்த்தை கூட விஜயும் சரி காவேரியும் சரி பேசிக் கொள்ளவில்லை. காவேரியே ஏதாவது பேச முயன்றாலும் அவன் விலகிச் செல்ல, அது அவளுக்கு கஷ்டத்தை கொடுக்க, அமைதியாக சென்று மெத்தையின் ஓரத்தில் படுத்துக் கொண்டாள். விஜயோ எங்கே தன்னவளிடம் பேசினால் தன்னையும் மீறி அவளை காயப்படுத்தி விடுவோமோ என்ற
அத்தியாயம்- 8 பல்லவி போகும் திசையை அதிர்ந்து பார்த்தபடி பேச்சற்று போய் அமர்ந்து இருந்த யாமினி பல்லவி சொல்வது உண்மையா பொய்யா என்று நம்ப முடியாமல் குழம்பி போய் அமர்ந்து இருந்தாள். அப்பொழுது அவள் அருகில் அவளின் வகுப்பு தோழி இன்னொருவள் வந்து அமர்ந்து யாமினியின் தோளில் கை வைக்க, அதில் தான் சுயவுணர்வுக்கு வந்தாள் யாமினி. “என்னடி பேயை பார்த்தது போல உட்கார்ந்துட்டு இருக்க?” என்று கேட்ட கிருத்திகாவிடம், பல்லவி கூறிய அனைத்தையும் குழப்பத்துடனே சொல்லி
அத்தியாயம்- 7 விஜயின் முக சுழிப்பை பார்த்த பிறகு தான் அவள் சொன்னதற்கான அர்த்தம் புரிய, அவளின் பார்வை அவளையும் மீறி அவனின் உச்சியிலிருந்து கீழே இறங்கியது. அடர்த்தியான கேசமுடையவன் அவன். பிறை போல் வளைந்த நுதல் கொண்டவன் அவன். நாசியின் முனையிலே கோபத்தை வைத்துக் கொண்டு இருப்பவன் அவன். முறுக்கி விட்ட மீசையின் மீது கர்வம் கொண்டவன் அவன். விரைப்புக்கு பஞ்சமே இல்லாமல் இரட்டையர்கள் போல் ஒட்டியே இருக்கும் அதரங்களுக்கு அழகானவன் அவன். அந்த அழகுக்கே
சிறு பிள்ளையான நேத்ராவை அவளது தந்தையின் உயிர் நண்பர் கதிர்வேல் தான் தூக்கி வந்து தன் மகளாகவே வளர்க்க ஆரம்பித்தார். அதில் கதிர்வேலின் மனைவி ராணிக்கு தன் கணவர் மீது கட்டுக்கடங்காத கோவம். ஏனெனில் அவர்களின் ஒரே மகள் தேவிகாவை விட எல்லா விதத்திலும் சிறந்து இருந்தாள் நேத்ரா. படிப்பில், அழகில், குணத்தில் என எல்லா விதத்திலும் தேவிகாவை விட ஒரு படி மேலே இருந்தாள். ஈன்றெடுத்த மகள் உறவினர்கள் முன்பும், அக்கம் பக்கத்தினர் முன்பும் தரம் தாழ்ந்து
அத்தியாயம்- 6 விஜய் காவேரியின் வகுப்பை கடந்த போது, சரியாக நடக்க முடியாமல் சிரமப்பட்டு நடந்துச் சென்றது அவள் எண்ணங்களில் வந்து வந்துச் செல்ல, சரியாக பாடம் எடுக்க முடியாமல் தடுமாறிய காவேரி, மாணவர்களை அமைதியாக நோட்ஸ் எழுதும் படி கூறிவிட்டு விஜயை தேடி வந்தவள் கண்களுக்கு பல்லவி தன்னை பார்ப்பதும் அதன் பின் விஜயிடம் ‘ஐ லவ் யூ’ சொல்லி அவனை கட்டிப்பிடித்ததையும் பார்த்த காவேரிக்கு கோபம் எழ, “விஜய்…” என்று கோபமாக அழைத்து, பல்லவியை
அத்தியாயம்- 5 “இவ்வளவு நேரம் ஆணவத்துடன் ஆடிட்டு இருந்த? இப்போ ப்ரெண்ட் பேரு சொன்னதும் அப்படியே அடங்கி போய்ட்ட? எங்க போச்சு அந்த ஆணவம்?” என்று கேட்டான் விஜய். காவேரியோ “அது ஆணவம் இல்ல விஜய் சார். என்னோட தற்காப்புக்காக அப்படி பண்னேன்” என்று சொல்லிக் கொண்டு இருந்த தருணம் அந்த அறைக்கதவு தட்டப்பட்டது. உடனே காவேரி தன் தாலியை எடுத்து சேலைக்குள் போட்டு விட்டு முகத்தை அழுத்தமாக துடைத்து, தலை முடியை சரி செய்தவள் விஜயின்
அத்தியாயம்- 4 விஜய் காவேரி போகும் திசையை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்த நந்தாவின் மூளையோ ‘என்ன இவ்வளவு உரிமையா கையை பிடிச்சிட்டு போறாரு. எப்போவும் இவர் இப்படி எல்லாம் பண்ண மாட்டாரே. யாரா இருந்தாலும் ஒரு அடி தள்ளி வச்சி தானே பேசுவாரு. இது என்ன புது கதையா இருக்கும்?’ என்று தீவிரமாக யோசிக்க தொடங்க, அதே நேரம் வகுப்பின் ஜன்னல் வழியாக மாணவிகள் விஜயை ரசித்தபடி அமர்ந்து இருந்தவர்களுக்கும் காவேரியின் கரத்தை பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு போனதை
கோயம்புத்தூர் மாநகரின் மையப்பகுதியில் அமையப்பெற்ற அந்தத் திருமண மண்டபம், எழில் கொஞ்சும் இளமங்கையைப் போல மின்னொளிகளால் ஒப்பனை செய்யப்பட்டுப் பொலிவுடன் காட்சியளித்தது. உறவினர்களின் வருகையும், நண்பர்களின் கலகலப்பும் அந்த இடத்தை ஒரு பெருவிழாக் கோலமாக மாற்றியிருந்தது. எங்கு திரும்பினாலும் பட்டுப் புடவைகளின் சரசரப்பும், சுற்றத்தாரின் மகிழ்ச்சிப் பேச்சுகளும் நிறைந்து வழிந்தன. மண்டபத்தின் முகப்பில், மலர்களால் தொடுக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பெயர்கள் அனைவரது விழிகளையும் கவர்ந்தன: நித்திஷ் ❤️ தேவிகா வேதாந்த் ❤️ நேத்ரா வாயிலைக் கடந்து சென்றவர்கள்
You cannot copy content of this page
