செவத்தம்மா பாட்டி அசந்து தூங்கி கொண்டிருக்க அவர் தூக்கத்தை கலைத்தது யாரோ ஒருவனின் முனகல் சத்தம். இரவு நேரம், ஆற்றங்கரை ஓரம், ஆள் அரவமற்ற இடம் என்பதால், பாட்டி அந்த சத்தம் கேட்டதும் அடித்துபிடித்து எழுந்து உக்காந்தார். இருளும் குளிரும் அதை அமானுஷ்ய சக்தியாக எண்ணச் சொல்லி அவர் மனதை அச்சுறுத்திற்று. “ம்மா… ம்மா…” என்று உதவி கேட்கும் வகையில் குரல் தெளிவாக கேட்கவும், தேடி பார்க்க நினைத்து மண்டபத்தை விட்டு வெளியே நடந்தார். அங்கே ஓடைக்கு அருகில் […]
குமரன் மயிலாவோடு ஆக்ரோஷமாக பேசிக் கொண்டிருந்த போது, வீட்டின் கொல்லைப் பக்கம் ஏதோ ஒரு வித்தியாசமான சத்தம் கேட்டது. உடனே குமரன் பரபரவென செயல்பட்டான். ஏதோ முக்கியமான தருணம் வந்துவிட்டது என்பதை போல அவனது கண்கள் மின்னியது. வேகமாகத் தன் அறைக்குள் சென்று பரண் பெட்டியைத் திறந்தான். அதிலிருந்து சில முக்கியமான பேப்பர்களையும், ஒரு சிறிய பென் டிரைவையும் எடுத்துக் கொண்டு வாசல் பக்கம் நடந்தான். மரத்தின் மறைவில், முகமூடி அணிந்த ஒரு நபர் அமைதியாக நின்று
குமரன் சொல்வது உண்மைதான் என்பதை மயிலாவின் மூளை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்கியது. ஆனால் அவனது குரலில் இருந்த உறுதியும், கண்களில் தெரிந்த தீவிரமும் அவளைக் குழப்பியது. அவள் உடல் மிகவும் சோர்வடைந்து துவள, துப்பாக்கியை லேசாகத் தளர்த்தினாள். அந்த ஒரு சிறிய இடைவெளியை கவனித்த குமரன், மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து அவள் கையில் இருந்து அந்தத் துப்பாக்கியை லாவகமாகப் பறித்துக் கொண்டான்! இப்போது நிலைமை தலைகீழாக மாறியிருந்தது. துப்பாக்கியைத் தன் முதுகு பக்கம் பத்திரமாக ஒளித்து
குமரன் பதற்றத்துடன் அவளைச் சுற்றும் முற்றும் தேடிப் பார்த்தான். கோவில் முழுக்க மக்கள் கூட்டம் அலைமோதியது. பிறர் அறியாமல் அவளைத் தேடிட படாதபாடு பட்டான் அவன். பலவிதமான முகங்கள் அவளைப் போல தோற்றம் காட்டி, அவனுக்குள் கலக்கத்தை ஏற்படுத்தின. அவளது புடவையின் நிறம், அவளது உயரம் என எல்லாவற்றையும் மனதில் இருத்தி கூட்டத்திற்குள் பார்வையால் ஊடுருவினான். ஆனாலும், அந்த பாதகத்தி இவன் கண்ணில் படவில்லை! ‘எங்கே போனாள் இவள்?’ என்ற கேள்வி அவனது இதயத்தை வேகமாக
சிறுத்தை காட்டுக்குள் சென்றது உறுதியான பிறகுதான் குமரன் ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டான். அவனது கையில் சிறுத்தை கீறிய காயத்திலிருந்து இன்னமும் இரத்தம் வழிந்து கொண்டிருந்தது. இதற்குள் மயிலா அந்த நொடியின் அவசரத்தை உணர்ந்து, வேகமாக ஓடிச் சென்று ஊர் மக்களை உதவிக்கு அழைத்தாள். கையில் கிடைத்த கம்புகளையும், அரிவாள்களையும் எடுத்துக்கொண்டு அவர்கள் பதற்றத்துடன் அந்த இடத்தை நோக்கி வந்தார்கள். ஒவ்வொருவர் கையிலும் எரியும் நெருப்பு பந்தங்கள் இருந்தது. அவை அந்த இருண்ட இரவையே வெளிச்சமாக்கி
You cannot copy content of this page
