வெற்றி பேசி விட்டு சென்றதும், ரேவதி விக்கித்து நின்றிருந்தாள் அதே இடத்தில். எப்பொழுதும் இறுக்கமாக இருக்கும் வெற்றியின் முகம், இன்று மென்மையாக இருந்தது போல் அவளுக்கு தோன்றியது. கணவனை எதற்காக தூக்கி சென்றிருக்கிறான் என்று புரியாமல், அவளின் விழிகளில் நீர் சுரந்தது. காலையில் ஆபிஸ் வர சொல்கிறான். வட்டி பணத்தை கேட்பானோ, அவளின் இதயம் தடக், தடக் என்று அடித்து கொண்டது. நேரம் நள்ளிரவை தாண்டி விட்டதால், அவளுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. காலை விடிந்ததும், இரு பெண் […]
நிலா வெளியேறிய ஐந்து நிமிடங்களுக்குள், அறைக்குள் இருந்து பொருட்கள் உடையும் சத்தம் கேட்டது. “ஐயோ! என்ன சத்தம் இது?” பார்வதி பதறியபடி அறைக்குள் செல்ல முயன்றார். அபிராமி அவரைத் தடுத்தார். “பார்வதி, கொஞ்சம் பொறுமையா இரு பத்ரன் பார்த்துப்பான். விழிக்கு இப்போ கையை அசைக்க முடியாத வருத்தம் இருக்கும். கொஞ்ச நேரம் அவளைச் சமாதானப்படுத்தட்டும் அப்புறம் நாம போகலாம்” ரூம் உள்ளே டேபிளில் இருந்த பொருட்களை தட்டிவிட்ட திகள் தன் கை கட்டைப் பார்த்து அழத்
13.வல்லினம் சென்னை மாநகரம் பரபரப்புடன் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது. மாநகரச் சாலையின் வழியாக விஷ்வாவின் மகிழுந்து பயணித்துக் கொண்டிருக்க நேற்று இரவு நடந்தவைகளை மனதில் அசைப்போட்டுக் கொண்டிருந்தான் விஷ்வஜித். பிரகல்யாவின் கிளினிக்கைத் தொடர்ந்து அவன் நேராக சென்றது என்னவோ, உதயுடன் அவன் தங்கியிருந்த வீட்டிற்குத்தான். ஏனோ உதய்க்கு பிரகல்யாவை பற்றிய ஏதோ ஒரு விசயம் தெரிந்திருக்குமோ? என்று அவன் உள்மனம் நம்பியது. அவனது அந்த சந்தேகத்திற்கு முதல் காரணம், பிரகல்யாவின் கிளினிக்கின் முகவரி, உதய்யின் குறிப்பேட்டில் இருந்தது மட்டுமல்ல.
13.வேய்ந்தனனின் வல்லினம் Read More »
எதேச்சையாக கடைக்கு வந்த அனன்யாவின் பார்வையில் அவன் பட்டுவிட, அந்த வாகனத்தை வைத்தே அவனை அடையாளம் கண்டுகொண்டாள். வேகமாக அறைக்குத் திரும்பியவள், தோழியிடம் சென்று, “ஹேய்… உன்னைப் பார்க்க அந்த நல்லவன் வந்திருக்கான்டி” என்றாள் குறும்பாக. “யாருடி வந்திருக்கிறது? நீ யாரைச் சொல்ற?” மலர் தோழியின் முகத்தை கேள்வியாய் பார்க்க, “அதான் பா….லா…உன்னைத் தேடித்தான் வந்திருக்கான் போல” என்று இழுத்தாள் அனன்யா. “பாலாவா வந்திருக்கான்?” என்று திகைத்தவள், வெளியே சென்று வராண்டாவில் நின்றவாறு சாலையைப் பார்க்க, அது
‘இவன் கண்ணை மறைத்து எதுவும் செய்ய முடியாதா? அப்போ காலம் முழுக்க தங்கக்கூண்டில் மாட்டுன கிளி மாதிரி இங்கேயே இருக்கணுமா?’ அந்த எண்ணமே அவளைப் பலம் இழக்க வைத்தது. ‘இல்லை… நான் இங்கேயே மாட்டிக்கக்கூடாது. எனக்கு இன்னும் நிறைய வேலை, முடிக்க வேண்டிய பொறுப்புகள் இருக்கு. நாளைக்கு சரபன் சார் வந்ததும் பேசணும்’ என்று முடிவு செய்தாள். “ ஏன் உங்க முகம் இன்னும் யோசனையாகவே இருக்கு! நிலா எல்லாத்தையும் சமாளிச்சிடுவா கவலைப்படாதிங்க” பார்வதி ஆறுதலாகப்
மலர் 14 “நேத்து நான் அங்க போகும் போது ஒரு டூ வீலர் வண்டில லைட்டா பட்டுருச்சு. அதுக்கு அதுல இருந்த பொண்ணுங்க கத்த ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. அதான் அவங்க மேல மான நஷ்ட வழக்கு போடலான்னு இருக்கேன். என்னதான் இருந்தாலும் அப்டி பப்லிக் பிளேஸ்ல என்னை அவமான படுத்தி இருக்க கூடாது. அதுலயும் போய் அம்மா மடில படுத்து தூங்க சொல்லறா ஒருத்தி. எனக்கு வந்த கோபத்துக்கு இறங்கி ஒரு அப்பு அப்பனும்போல இருந்துச்சு. அவன் சொல்ல
மலர்-13 அமிர்தாவின் வீட்டிற்கே வந்து விட்டாள் இனியா. வா இனியா என்ன பொண்ணு பாக்க வர்றதா சொன்னாளே அமிர்தா . பையன் யாரு உங்க ஆளுங்களா?எல்லாவற்றையும் விசாரித்துக் கொண்டாள் அமிர்தாவின் அன்னை. அதற்குள் வேறு சுடியை மாற்றி கபவுடர் போட்டு கொண்டு வந்து விட்டாள் அமிர்தா. “பக்கோடாவும் டீயும் போட்டு தரவா ?” “ஆமா முதல்ல அத கேட்காம கிளம்பும்போது கேளு திட்டினாள் அமிர்தா. ஏண்டி ரொம்ப நாள் கழிச்சு வந்த பிள்ளையை பார்த்த சந்தோஷத்துல எங்க
அத்தியாயம் -4 ” நீங்க பாட்டுக்கு உளறாதீங்கடா,”. “ஓகே பாஸ்”. ” அடிக்கடி என்னை தேடி வர வேணாம் தேவைப்பட்டால் நானே இன்பார்ம் பண்றேன்”. “ஓகே பாஸ்”. அப்போது “தேவா தேவா” என தேன் நிலாவின் குரல் கேட்க,, “சரி நீங்க எல்லாம் ஒளிஞ்சிக்கோங்க” என்றதும் ஆளுக்கு ஒரு பக்கமாக ஓடி சென்று அந்த காட்டிற்குள் மறைந்து கொண்டனர் , தேவா அந்தப் பாறையில் அமைதியாக
நிலவின் மடியில் அக்னி Read More »
அத்தியாயம்- 4 அங்கே வந்து இருந்த சொந்தகாரர்கள் அனைவரும் அவர் அவர் இல்லதிற்கு புறப்பட்டு விட, கரத்திலிருந்த மோதிரத்தை பார்த்துக் கொண்டு நின்று இருந்த சௌந்தர்யாவிற்கு இப்போது தான் பெரும் நிம்மதியாக இருந்தது. நிச்சியமாக அவளால் ஒருவரிடம் அடங்கி போக முடியாது. அதுவும் மற்றவர்களை அடக்கி ஆளும் அவளை சொல் பேச்சி கேட்க வைத்தாள்? பொறுத்துக் கொண்டு இருந்து விடுவாளா? என்ன? “அப்பாட்டா இப்போ தான் நிம்மதியா இருக்கு. என்னையே அடிப்பணிய வைக்க நினைக்கிறாங்களா? ஏன்
சாயங்கால வேளையில் தன் பணியில் இருந்து திரும்பிய ஆஷிக் வாஷ்ரூமிற்கு செல்லும் வழியில், தன் செல்ஃபோன் சிணுங்கியதும் அட்டென்ட் செய்தவன், “ஹாய்மா, என் அம்மா செல்லம் எப்படி இருக்கீங்க?” என்று கொஞ்ச, “என்னடா ஹாய்? ஒரு நாளாவது ஃபோன் பண்ணி அம்மா எப்படி இருக்கீங்க, சாப்டீங்களானு உனக்குக் கேட்க தோனுச்சாடா? உனக்கு வேலைனு வந்துட்டா யாரையும் நினைக்கிறது இல்ல, அப்படியே உங்க அப்பா மாதிரி…” என்று கூற அதுவரை சிரித்துக் கொண்டிருந்தவன், “இப்போ எதுக்கு அந்த
You cannot copy content of this page
