கௌதம் உடல்நிலை சரியானவுடன் அலுவலகம் சென்ற போது அங்கே அவனை பார்க்க ஜென்னி வந்தாள். அவள் போன் மூலமாக தொடர்பு கொள்ள முயற்சி செய்த போது கௌதம் அவள் மேல் இருந்த கோபத்தில் வெகுவாக தவிர்த்தான். அவனிடம் பேச முடியாமல் தவித்தவள் அவனை நேரில் சென்று பார்க்க வேண்டும் என்று அவன் வீட்டுக்கு வந்தாள். ஆனால் வரும் வழியிலே ராகுலின் கண்களில் தென்பட்டாள். “ஹேய்… உனக்கு இங்க என்ன வேல ஜெனிபர்?” “கௌதம பாக்க வந்தேன் ண்ணா” […]
“ஜென்னி” என்று பதறியபடி வந்த சாம் அவளை தனது தோளில் சாய்த்து கொண்டான். “கௌதம்” என்றவன் இப்போது அவனை அடிக்க கை ஓங்க கௌதம் அவன் கைகளை பிடித்து தடுத்தான். “நீங்க யாரும் எனக்கு வேணாம். எல்லாரும் போங்க” என்று கத்தியவன் தட்டு தடுமாறி அங்கு வந்த ஆட்டோவில் கிளம்பி சென்றான். கௌதமின் உதாசீனத்தில் ஜென்னி கதறியழ ஆரம்பித்தாள். ஏற்கனவே கௌதமின் செய்கையில் கோபத்தில் இருந்த சாம் இப்போது ஜென்னி அழவும் கௌதமின் மேல் இருந்த கோபத்தில்
“ஒரு ரவுடிய லவ் பண்ணிட்டு அவன வெளிய எடுக்க சொல்றியே? உனக்கு வெக்கமா இல்ல?” என்றவனின் வார்த்தைகளை நம்ப முடியாமல் அவனை பார்த்தாள். “சாம் நான் சொல்றது புரிஞ்சுக்கோடா. அவனுக்கு கொஞ்சம் கோபம் வரும். மத்தபடி அவன் ரொம்ப நல்லவன் டா. அவன் ரௌடி இல்லடா” என்று அவள் சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில் ஜெசிகாவும், செலினும் இவர்களது சத்தம் கேட்டு அந்த அறைக்குள் வந்தார்கள். “ஜெனி ஏன் அழற? என்னாச்சு?” என்று பதறி போய் ஜெசிகா கேட்டாள்.
அத்தியாயம் 3 அன்று வளவன் அவனுடைய மெக்கானிக் செட்டில் வேலை செய்து கொண்டு இருக்கும் போது, சத்யனிடம், “சத்யா.. எக்ஸாம்க்கு எல்லாம் படிச்சிட்டியா??” என்று கேட்டிட, “ஆமாண்ணே. ஓரளவுக்கு படிச்சிட்டேன்.” என்றான். “ம்ம்ம். இப்போ இதுல நல்ல மார்க் எடுத்தான்டா, அடுத்து நல்ல குரூப் எடுக்க முடியும். அப்பறம் +2 முடிச்சிட்டு நல்ல கோர்ஸ் எடுத்தா தான், கேம்பஸ்ல செலக்ட் ஆகி, காலேஜ் படிச்சி முடிச்சதும் அப்படியே வேலைக்கு போயிறலாம்டா. அதுக்கு அப்புறம் உன் குடும்பத்தை நல்ல படியா
மாயோன்- 4 கார்த்திக் தான் பேசியது தவறு என்று நினைத்தவன் இரவு தூக்கத்தை தொலைத்தான். இனியா அவளும் கார்த்திக் பேசியதை நினைத்து தன் அம்மாவுக்கு தெரியாமல் அழுது கொண்டிருந்தவள் விடியும் தருவாயில் தான் கண்ணயர்ந்தாள். இனியா ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருக்க, “என்ன இனியா நல்ல தூக்கமா ?அவன் வராமல் நிம்மதியா தூங்கற அப்படித்தானே?’ “ஆமா ஆமா இன்னைக்கு நான் ரொம்ப நிம்மதியா இருக்கேன் .அவனுடைய தொந்தரவு எனக்கு இல்ல .அதுக்குக் காரணம் நீங்க தான் .நீங்க
‘அடிப்பாவி. உங்கம்மா இருக்கறப்ப இப்படி பர்ஃபார்ம் பண்றியேடி’ எனப் புலம்பியவன் எதையும் காட்டி கொள்ளாமல் வண்டியை ஓட்டியவன் வீட்டை அடைந்ததும் கமலி கொடுத்த உணவை உண்டனர். நேத்ரா சாப்பிட்ட பின்பும் ஏதோ யோசனையில் இருக்க அவளைக் கவனித்தவன் அவள் அருகில் வந்து அவளை அணைக்க அவளோ திமிறினாள். “விடுடா. என்ன பண்ற?” “ஏன்டி நான் செவனேன்னு வண்டி ஓட்டிட்டு வந்தா மேடம் பாட்டு கேட்டுட்டு ரொமான்ஸ் மூடுல வந்து கட்டி பிடிக்காத குறையா வர்ற. கொஞ்சமாவது கார்ல
கதிர் நேத்ராவை தனது வீட்டிற்குக் கூட்டி வர அவளோ அவனைப் பற்றிய அதிர்ச்சியில் அவனிடம் கேள்வி கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது அவளது செல்லுக்குப் போன் வந்தது. அதைப் பார்த்தவன் அவளிடம் போனை எடுத்துக் கொடுக்கப் பேசியவளோ எரிமலையானவள் போனை வைத்தும் கூட யோசித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கவனித்தவன், “பேபி” என்று அழைக்க நேத்ரா அவனைத் திரும்பி பார்த்தாள். “ஏன்டா இவ்ளோ டென்ஷனா இருக்கற? யார் போன் பண்ணா?” “அத்தை பண்ணாங்க கதிர். நாளைக்குச் சித்தப்பாவுது புரோபர்ட்டி ரிஜூஸ்டிரேஷன் ஆகுதுனு
கதிர் அசால்ட்டாக தனது வீட்டில் யாருக்கும் அவளது முதல் திருமணத்தைப் பற்றித் தெரியாது எனச் சொல்ல நேத்ரா நடுக்கத்துடன் உறைந்து போய் அவனைப் பார்த்தாள். ஏதோ யோசனையில் சொல்லி கொண்டிருந்தவனோ அவளைப் பார்த்துப் பதறினான். “ஹேய்… பேபி ஏன்டா இவ்ளோ டென்ஷன்?” “என்ன சொல்ற கதிர்? நாங்க ஏமாத்தி மேரேஜ் பண்ணோம்னு நினைக்க மாட்டாங்க” “இதுக்கும், அதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? இது நம்மோட பர்ஸனல். முகில்க்கு கூடச் சொல்லி இருக்க மாட்டேன். அஜூ வீட்ல இருந்து வரப்ப
நேத்ரா கதிரை ஆவலோடு பார்த்துக் கொண்டிருக்க ஒரு வாரமாய் அவளுக்குப் போக்கு காட்டி கொண்டிருந்தவன் அன்று அவள் வீட்டிற்கு வர நேத்ரா அவனோடு சண்டை போட ஆரம்பித்தாள். “ஹாய் பேபி…” என்றவன் உள்ளே வர “யார்டா உன் பேபி?” என நேத்ரா அவனை முறைத்தாள். இதற்கிடையில் கதிரின் குரலை கேட்டு வந்த அமுதா “வாங்க தம்பி” என வரவேற்றவள் “இருங்க தம்பி. குடிக்க ஏதாவது எடுத்து வரேன்” என்றவள் “ஏய் தம்பிட்ட நல்லபடியா பேசுடி” எனச் சொல்ல
கதிர் மருத்துவமனையில் நேத்ராவை அட்மிட் செய்து விட்டு அவள் கண் விழிப்பதற்காகக் காத்திருந்தான். மருத்துவமனையில் அவளைப் பரிசோதித்த மருத்துவர்கள் அவளுக்கு ட்ரிப்ஸ் ஏற்றி அங்காங்கே கட்டுப் போட்டிருந்தார்கள். நேத்ரா கண் விழிப்பதற்காகக் கதிர் அவள் அருகிலேயே தவம் கிடந்தான். தூங்கி கொண்டிருந்தவள் திடீரென முனக கதிர் அதிர்ந்து போய் அவளைப் பார்த்தான். “வேணாம். அடிக்காத. விட்டுடு” “கதிர் சாரி கதிர்… என்ன மன்னிச்சிடுங்க” எனக் கதற கதிர் துடித்துப் போய் அவளைப் பார்த்தான். அவள் ஏதேதோ
You cannot copy content of this page
