அத்தியாயம்- 29 “அப்பா நிறைய ஊருக்கு என்னை அழைச்சி போவாரு. அப்போ எல்லாம் நித்யா அத்தை கிட்ட என்னை தனியா விட்டு போக கூடாதுனு தான் அழைச்சி போறாருனு நினைச்சேன். ஆனால் லாஸ்ட் டைம் போன ஊருல தான் சிவா மாமா கிட்ட அப்பா பேசும் போது தெரிஞ்சுது, என்னையும் கூட சேர்த்து சுத்தறதுக்கு காரணம் நீங்க தானு. அப்பா இத்தனை வருஷமா எல்லா ஊருக்கும் பிஸ்னஸ் விஷயம்னு சொல்லி வந்தது உங்களை தேடி தான்ம்மா. எங்கே […]
அத்தியாயம்- 28 காரில் அமர்ந்துக் கொண்டு இருந்த அமிர்தயாழினிக்கு அந்த இடத்தை விட்டு போக மனமே இல்லை. நான்கு வருடங்கள் அவள் வாழ்ந்த இடம். நிற்கதியாக வந்த போது அவளை அரவணைத்த மனிதர்கள். அவள் குழந்தையை தன் குழந்தை போல் பார்த்துக் கொண்ட உள்ளங்கள், இவை அனைத்தையும் விட்டு விட்டு ருத்ரதேவ்வுடன் புறப்பட்டு விட்டாள் அமிர்தயாழினி. ஆம் அவளவனுடன் புறப்பட்டு விட்டாள் அவள். அவளின் வாழ்க்கையை மீண்டும் ஆரம்பிக்க அவனுடன் சென்று விட்டாள். அவள் அழுகிறாள் என்று
அத்தியாயம்- 27 அன்று இரவு தேவ்ஸ்ரீக்கு வலி தெரியாமல் இருப்பதற்கு ஊசியை போட்டு உறங்க வைத்து இருந்தார் மருத்துவர் சாந்தி. மாதவனின் அன்னையும் இவரே. “ஓகே அமிர்தா இன்னும் ஒரு டூ டேஸ் குட்டிம்மா இங்கேயே இருக்கட்டும். அதுக்கு அப்புறம் நம்ம நம்மளோட வீட்டுக்கு அழைச்சி போகலாம்” என்று கூறினார். அமிர்தா சரியென்று தலையை ஆட்ட “நம்மளோட வீடா?” என்று கேட்டான் ருத்ரதேவ். சாந்தியும் அமிர்தாவும் அவனை திரும்பி கேள்வியோடு பார்க்க, ருத்ரதேவ்வோ “இல்ல என் பொண்ணை
அத்தியாயம்- 26 குழந்தையின் அழுகுரலை கேட்டு முதலில் பதறியது என்னவோ ருத்ரதேவ் தான். “என்னாச்சி குட்டிம்மா?” என்று குழந்தையின் கன்னத்தை தொட முயன்றவனை பார்த்து மேலும் கத்தினாள் அந்த குட்டி தேவதை. ஏற்கனவே அடிப்பட்ட வலியின் வீரியத்தில் குழந்தை அழ ஆரம்பிக்க… இப்பொழுது தன் தாயை காணாமல் புதியவனை கண்டதும் பயந்து போய் கத்தியது. பிள்ளையின் முகத்தில் தெரிந்த மருட்சியை கண்டு, சுருக்கென்று வலியை உணர்ந்தான் ருத்ரதேவ். எத்தனையோ வலிகளை கடந்து வந்தவனால், இன்று அவனின் மகள்
அத்தியாயம்- 25 அலுவலகம் வந்த ருத்ரதேவ் மனமோ அனைத்துமே தவறாகவே எண்ண தொடங்கியது. அவனால் வேலையில் முழுமையாக ஈடுபடவே முடியவில்லை. அவன் மூளையோ அவனிடம் கேள்வி கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது. தன்னை பிடிக்காத பெண்ணிடம் எப்படி இனி வாழ்க்கை முழுவதும் வாழ்வது என்று சிந்தித்தவன் மூளையோ விவாகரத்தை பற்றி யோசிக்க தொடங்க மனமோ இல்லை வேண்டாம் என்று எடுத்து கூறியது. ஆனால் குழம்பிய அவனின் மொத்த நிலை, தவறான முடிவை அல்லவா எடுத்து இருந்தது. அவனால் இனி
அதிதேவும், விஷ்ணுவும் அப்போது கல்லூரியில் படித்து கொண்டிருந்தனர். அதிதேவ் எப்போதும் போல அமைதியாக இருக்க விஷ்ணு அவனுக்கு நேரெதிராக இருந்தான். புது இடம், புது கல்லூரி என அவன் தனது படிப்பு நினைவாகிய சந்தோஷத்தில் மிதந்தான். ஒரு நாள் அதிதேவ், சரண், நித்திஷ், விஷ்ணு, சந்தோஷ் அனைவரும் மரத்தடியில் அமர்ந்து பேசி கொண்டிருக்க அப்போது அவர்களுக்கு அருகில் இருந்த மரத்தின் அடியில் பேச்சு சத்தம் கேட்டு அதிதேவ் பார்த்த போது அங்கே வினித் பேச பேச அந்த பெண் அழுது கொண்டிருந்தாள். “டேய் அது விசாலி தான?” என அதிதேவ் அதிர்ந்து போய் கேட்க “ஆமாடா“ “இவன்கிட்ட என்னடா பேசிட்டு இருக்கா?. அவ முகமே சரியில்ல” என சொன்னவன் உடனே அவர்களை நோக்கி சென்றான். அங்கே வினித்தும் விசாலியும் பேசி கொண்டிருந்தனர். “விசாலி என்னாச்சு?. ஏன் அழற?” என அதிதேவ் அவளிடம் விசாரிக்க “டேய் நாங்க பேசிட்டு இருக்கோம் இல்ல. நீ என்னடா நடுவுல வர?” என வினித் கோபமாக கத்த அவனை முறைத்தவன் “விசாலி என்ன பிரச்ன?” என வினித்தை கண்டு கொள்ளாமல் அதிதேவ் இறுக்கமான குரலில் கேட்டான். “இவன் என்கிட்ட தப்பா பிஹேவ் பண்ண டிரை பண்றான் ஆதி. நான் எவ்ளோ சொன்னாலும் பின்னாடியே வந்து டார்ச்சர் பண்றான்” என அவள் இன்னும் அழுக “நீ போ. இவன நான் பாத்துக்கறேன்” என்று சொல்லிய ஆதி விசாலியை அனுப்ப “ஏய் நில்லுடி. நான் உன்ன போக சொல்லல” என வினித் அதிகாரம் செய்ய அவளை கண்களால் போகும்படி சைகை செய்தவன் அடுத்த நொடி அவன் முகத்தில் குத்தினான். இதை சற்றும் எதிர்பாராத வினித் ஒரு நொடி திடுக்கிட்டவன் அடுத்த விநாடி அவனும் அடிக்க வர அதை எதிர்பார்த்திருந்த ஆதி விலகி கொள்ள அவன் கீழே விழ ஆதியின் நண்பர்கள் கூட்டம் கேலியாய் அவனை பார்த்து சிரிக்க அதில் ஆத்திரம் கொண்டவன் ஆதியை எட்டி உதைத்தான். இவர்கள் கல்லூரி வளாகத்தில் ஒருவரையொருவர் அடித்து கொண்டதால் இவர்கள் சண்டையில் கூட்டம் கூடி இந்த பிரச்சனை பிரின்சிபலை சென்றடைந்தது. அவர் இரண்டு பேரையும் கூப்பிட்டு விசாரித்தார். “என்ன பிரச்ன 2 பேருக்கும்?. நீங்க என்ன ரௌடிகளா?. இப்படி சண்ட போடறீங்க?. டிஸிப்ளின் வேணாம்?” என அவர் திட்ட இருவரும் அமைதியாய் இருந்தார்கள். “வினித் ஏற்கனவே நீ சரியில்ல. லாஸ்ட் ஒன் இயர்ல உன் ஸ்டடீஸூம் சரி, உன் பிஹேவியர் எதும் கரெக்டா இல்ல?. நீ படிக்க வந்தியா?. என்ன நினச்சிட்டு இருக்க?” என்று திட்டியவர் ஆதியை பார்த்தபடி “உனக்கு என்னாச்சு அதிதேவ்?. நீயும் ஏன் இப்டி பிஹேவ் பண்ற?” என கேட்க இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர். அவர்கள் எவ்வளவு திட்டியும் இருவரும் வாயை திறக்கவில்லை. அதிதேவ் விசாலியை மனதில் வைத்து ஏதும் கூறாமல் இருக்க வினித்தோ இவனை எப்படி பழி வாங்குவது என சிந்தித்து கொண்டிருந்தான். இவர்கள் இரண்டு பேரும் அமைதியாய் இருந்ததை கவனித்தவர் “யூ போத் ஆர் சஸ்பெண்ட் ஒன் வீக்”
அத்தியாயம்- 24 அந்த வார ஞாயிறு இறுதியில் வழக்கம் போல் அமிர்தயாழினியின் கைப்பேசி அலற, பிள்ளைகளுடன் டிவி பார்த்துக் கொண்டு இருந்த அமிர்தயாழினி அவசரமாக ஓடிச் சென்று உணவு மேஜையில் வைத்து இருந்த அவளின் கைப்பேசியை புன்னகையோடு எடுத்து காதில் பொறுத்தி, “ஹாய் சரவணன்” என்று பேசிக் கொண்டே வீட்டின் வெளியே இருந்த பூங்காவிற்கு நடந்துச் சென்றாள். அந்த சரவணன் என்ற வார்த்தையை கேட்ட ருத்ரதேவ்வின் முகம் சுருங்கியது. அதை கவனித்த நித்யாவோ தனக்குள் வன்மமாக சிரித்துக்
அத்தியாயம்- 23 பின் சிவாவும் சீதாவும் இருவருக்கும் வாழ்த்துகள் கூறினர். அவர்களின் முழுமையான குடும்பத்தை பார்த்த சிவாவிற்கு இப்பொழுது தான் மனநிறைவாக இருந்தது. அனைவரும் சாமியை தரிசனம் செய்துவிட்டு வெளியே வர, மாலையை கையில் வைத்துக் கொண்டு முன்னே சென்ற ருத்ரதேவ்வின் முன் ஒரு வயதான பாட்டி வந்து நின்று “ஏன்ப்பா புதுசா கல்யாணம் பண்ணி பொண்டாட்டியை அழைச்சி வர, தலையில் பூ கூட வச்சிக்க வாங்கிக் கொடுக்கல. இப்படி தலையில் பூ இல்லாமலா தாலி கட்டுவீங்க.
அதிதேவும், விஷ்ணுவும் போன கார் விபத்துக்குள்ளானதை கேட்டு யாழினியும், மித்ராவும் பதறியபடி மருத்துவமனைக்கு சென்றார்கள். யாழினி உள்ளே நுழையும் போது அதிதேவ் கண்களை மூடி படுத்திருக்க யாழினி பதறியபடி வந்து அவன் கைகளை பற்றி கொண்டாள். “ஆதி என்னாச்சுடா?. கண்ண தொறந்து பாரேன்” என கதறியபடி அவனை உலுக்க படுத்திருந்தவன் கைகளோ அருகிலிருந்தவளை மெதுவாக அணைத்து கொண்டது. அவளை இறுக அணைத்தவன் யாழினியின் கண்களில் வழிந்த கண்ணீரை ஒற்றி எடுத்தான். அதில் ஒரு நிமிடம் சிலை போல் இருந்தவள் அடுத்த நிமிடம் அவனை காற்று கூட புகாத வண்ணம் இறுக அணைத்துக் கொண்டு கண்ணீர் வடித்தாள். “பேபி ஒன்னும் இல்லடா. கூல்” என அவள் முதுகை வருடி ஆறுதல்படுத்த அவளுடைய அழுகை சிறிது சிறிதாக குறைந்தது. “ஒண்ணுமே இல்லேனா பின்ன ஏன்டா ஹாஸ்பிடல் வந்தே?. நியூஸ் கேட்டதுல இருந்து உயிரே இல்ல தெரியுமா?” என அவள் உச்சி முதல் பாதம் வரை அவனை ஆராய அவள் நெற்றியில் மென்மையாக முத்தமிட்டவன் “எல்லாம் காரணமாத் தான் பேபி” என்றவன் “விஷ்ணு ரெஸ்ட்டாரான்ட் போலாம்னு சொன்னானு வண்டிய திருப்பினேன். அப்பவே ஆப்போசிட்ல ஒரு லாரி ஃபாஸ்டா வந்தது. ஏன் இவ்ளோ ஃபாஸ்டா வருதுனு யோசிச்சா நாங்க இறங்கினதுக்கப்புறம் கார அவன் இடிச்சான். ஆக்சுவலி அப்போ தான் இறங்கினதால லைட் ஆன்ல இருந்ததுல உள்ளே இருக்கோம்னு நினச்சிட்டான் போல” என்றவன் “ஆனா எனக்கு ஒருத்தன் மேல டவுட்டா இருக்குது பேபி” என்று சொல்ல “யார சொல்ற?” “காளியப்பன் தான்” என்றவன் “அவன பத்தி நம்ம பத்திரிக்கைல ஒரு நியூஸ் போட சொல்லிருக்கேன்” என்றவனை அதிர்ச்சியாக பார்த்தாள். “நம்ம பத்திரிக்கையா?” என கேட்க “பேபி தேவன் குரல் நம்ம பத்திரிக்கை தான்டா. அப்றம் உனக்கு இன்னெரு வேல” என்றவன் “நான் உனக்கொரு ஆடியோ ஃபைல் சென்ட் பண்றேன். அத நெட்ல போட்டு விடு. ‘அமைச்சரின் கொலை மிரட்டல்னு‘ தலைப்பு போட்டு” என சொல்ல அவள் மிரட்சியாய் ஆதியை பார்த்தாள். “என்ன ஆதி சொல்ற?” என யாழினி திடுக்கிட்டு கேட்க அவள் விழிகளில் தெரிந்த பயத்தில் அவளை இறுக அணைத்தான். “கூல் பேபி. நான் இத பாத்துக்கறேன்” என சொல்லவும் சரி என்றவள் “நான் அண்ணாவ போய் பாத்துட்டு வரேன்” என யாழினி எழ அவள் கையை பற்றினான். அவள் என்ன என்பது போல் பார்க்க “கொஞ்ச நேரம் என் கூடவே இரு பேபி. அந்த லாரி என் மேல மோதி இருந்தா… நான் திரும்பி உன்ன பாத்திருக்க முடியுமா?. என் பக்கத்துலயே இரு பேபி” என கண்களில் ஏக்கத்துடன் கேட்க யாழினியோ அவனை அறைந்திருந்தாள். “ஏன்டா இப்படி தான் பேசுவியா?. நீ நல்லா இருக்கேனு சந்தோஷப்பட்டா நெகட்டிவா பேசறே?. இப்டி பேசினா என்கிட்ட பேசாத” என அவள் முறுக்கி கொள்ள “சாரி பேபி.ப்ளீஸ்” என அவன் பாவமாய் பார்க்க அந்த கண்களில் தெரிந்த ஏக்கத்தில் முத்தம் கொடுத்தாள். அதனை கண் மூடி அனுபவித்தவன் அப்படியே அவளை இறுக அணைத்து கொண்டான்.
அத்தியாயம்- 22 ருத்ரதேவ் அறைக்கு வந்ததிலிருந்து தன் அழுகையை கட்டுப்படுத்த முயன்றவளுக்கு வழியும் கண்ணீரை எப்படி நிறுத்துவது என்று தெரியாமல் தவித்தாள். இன்று வரை அவன் முன்பு அவள் அழுததே இல்லை அல்லவா. இன்று அழுகையுடன் அவன் முன் நிற்பது சங்கடமாக உணர்ந்தவள் அவசரமாக கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்டாள். ருத்ரதேவ்வோ அவளை ஆழமாக பார்த்து “நித்தி பேசினதுக்கு நான் மன்னிப்பு கேட்டுக்கிறேன் யாழினி. அவள் ஏன் இப்படி மாறிட்டானு தெரியல. முன்னெல்லாம் அவளுக்கு என்ன வேணுமோ அதுக்கு
You cannot copy content of this page
