அத்தியாயம் 7 நான் எதுவுமே ஆசைப்படக்கூடாதுன்னு நான் பொறக்கும்போதே என் தலையில எழுதிட்டீங்களா? ராதிகா தன் கன்னத்தில் கை வைத்துக் கொண்டு அதிர்ச்சியோடு நிமிர்ந்து பார்க்க, அங்கு கடும் கோபத்தோடு நின்றிருந்தார் கற்பகத்தின் கணவர் கருணாகரன். அவரைப் பார்த்ததும் பயத்தில் எச்சில் கூட்டி விழுங்கிய ராதிகா, “மா… மாமா…” என்று அழைக்க, “வாய மூடு! நீயும் ஒரு பொண்ணு தானே? கொஞ்சம் கூட நாக்கில் நரம்பில்லாமல் பேசுற… சும்மாவா உன் குழந்தை அவளை அம்மானு […]
அத்தியாயம் 6 யாருக்கு யாருடி அம்மா? பைரவியின் இந்த நரகமான வாழ்க்கையில் அவளுக்கு ஆறுதல் கொடுப்பது ஒரு சில விஷயங்களே; அதில் முதலாக அவளின் உயிர் மூச்சான நாட்டியமும், இரண்டாவது அனன்யாவும் தான்… “அப்பாடா… எப்படியோ அம்மாவும் பொண்ணும் சமாதானம் ஆயிட்டீங்களா? சரி… சரி… டைம் ஆயிடுச்சு, வாங்க போகலாம்” என்று தாரா, பைரவி மற்றும் அனன்யாவை அழைக்க, “ஏய்… தாரா, நீ வீட்டுக்குப் போ… ரொம்ப லேட் ஆயிடுச்சு, எங்களுக்கு
தங்களது ஷிஃப்ட் முடிந்ததும் ஆஷிக், ஆதர்ஷ் இருவரும் ஒன்றாக டெல்லி விமான நிலையம் வந்து சேர்ந்தனர். அப்பொழுது அங்கு வந்த மேனேஜர் சந்தீப், அவர்களிடம் நலம் விசாரித்துக் கொண்டிருக்க ஆஷிக் அவரிடம், “என்ன சார் நம்ம ஏர்லைன்ஸ்க்கு புதுசா டாக்டர்ஸ் அப்பாயிண்ட் பண்ணிருக்கீங்க போல?” “ஆமாப்பா, எமர்ஜென்சிக்காக டூட்டி டாக்டர்ஸ் அப்பாயிண்ட் பண்ணிருக்கோம். ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடியே பண்ணிட்டோம், நீ லீவ்ல இருந்ததால உனக்குத் தெரியல.” “அங்கிள்தான் செலக்ட் பண்ணினாங்களா?” “இல்லப்பா, சார்தான் பண்றதா இருந்தது. அப்புறம்
அடுத்த நாள் காலை ருத்ரா வீட்டுக்கு வந்த சரபன், வேலையாட்கள் பரபரப்பாகச் சுற்றுவதை குழப்பமாகப் பார்த்தபடி ருத்ராவின் அறை நோக்கிப் போனான். “என்னடா இது அதிசயமா இருக்கு! ஒன்னு காலையில கலவரமா இருக்கும், இல்ல டல்லா போகும். இன்னைக்கு என்ன வேலை பார்க்குறாங்க?” என்று புலம்பிய படி ருத்ராவின் அறைக்கதவைத் திறக்க, சிரித்த முகமாக அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான் ருத்ரா. “மச்சான் ருத்ரா! சிரிக்கிறது நீதானா? ஒரு நிமிஷம் இரு, உண்மையான்னு பார்த்துக்குறேன்!” என்று தன்
காதல் கணம் 26 “ம்மா, ஷ்ரதா மயங்கி விழுந்துட்டா” என்ற சிவனேஸ்வரனின் அபாயவிளியைக் கேட்டதுமே, அப்போது தான் சாப்பாட்டுக்கூடையுடன் உள்ளே நுழைந்திருந்த மதுபாலா, ஓடிப்போய் தலைமை மருத்துவரை அழைத்து வந்தாள். வந்தவர் ஷ்ரதாவை சோதித்துவிட்டு, அருகிலிருந்த டியூட்டி டாக்டரிடம், “எதுக்கு இந்த ரூம்ல இவ்வளவு பேர் நிக்கிறாங்க?” என்று கேட்க, அனைவரையும் உடனே வெளியேற்றினார் செவிலியர். தன் மகள் தனக்கு கிடைக்க மாட்டாளோ என்று பயந்துபோன மீனாட்சியோ, சாது மிரண்டால் காடு கொள்ளாது என்பதற்கிணங்க ஆதீஸ்வரனின் சட்டைக்காலரைப்
அந்த ஊரில் தாங்கள் நிலம் வாங்கப் போகிறவரின் பண்ணை வீட்டில் தான் வீரபத்திரனும், தர்மராஜூம் தங்கி இருந்தனர். அங்கே அடங்காத கோபத்துடன் அமர்ந்திருந்த மகனிடம், “ஏன்டா! இது என்ன நம்ம ஊரா? நாம இறங்கி நியாயம் பேசுறதுக்கு! இங்கே இருக்கிற சட்டம் என்னவோ அது படி தான் இந்த ஊர் மக்கள் நடந்துக்கனும்! இதில் நாம என்னத் தலையிட்டுப் பேச முடியும்னு நினைக்கிற?”என்று கூறிப் புரிய வைக்க முனைந்தார் தர்மராஜ். “ப்பா! அதுக்காக கண்ணுக்கு முன்னாடி நடக்கிற
அத்தியாயம் 05 (ANK) இங்கு ஹன்ஸாவுக்கு பயத்தில் கைகள் நடுங்கியது. இருந்தும் தைரியத்தை வரவழைத்தபடி, மெதுவாக நடைபோட்டவள் காதில், ‘க்ரீச்’ என்ற சப்தத்தை தொடர்ந்து ‘தட்’ என்ற சத்தத்துடன் அவள் கடந்து வந்த பிணவறை கதவு மூடப்பட அவளுக்கோ பயத்தில் இதயம் வெளியில் வந்து விடுமளவுக்கு, துடிக்கவாரம்பித்தது நெஞ்சை ஒரு கணம் நீவிக் கொண்டவள் தனக்கு தானே, ‘ஹன்ஸா ஆல் இஸ் வெல் ஆல் மார்ச்சரில ஒர்க் பண்ற யாராவதா இருக்கும்’ என்று
அத்தியாயம் 05 (ANK) Read More »
30 ஹார்பர் மருத்துவமனையில் ஜன்னல் வழியாக உள்ளே வந்த காலை வெளிச்சம், சந்துருவின் முகத்தில் விழ, அவனது கண்கள் மெல்லத் திறந்தன. உடல் முழுவதும் அந்தத் தையல்களின் வலி, ஒரு மின்னல் கீற்றாய் பாய்ந்தது. மயக்கத்தின் மிச்சம் இன்னும் கண்களில் தங்கியிருக்க, சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான். அறையின் சூழல் மிக அமைதியாக இருந்தது. அவனது வலது பக்கம், நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தாள் யாழினி. அவளது முகம் வாடிப் போய் இருக்க, கண்களில் வடியும் கண்ணீரைத் துடைக்கக்கூடத் திராணியின்றி,
அத்தியாயம் 29 மீண்டும் இன்று வங்காள விரிகுடாவின் பிரம்மாண்டமான அலைகள் கரையை முட்டும் சத்தம், ஒரு ராட்சத இருண்ட மிருகம் பசியோடு சீறுவதைப் போல அந்தப் பகுதி முழுவதையும் அதிரச் செய்து கொண்டிருந்தது. அந்தப் பேரிரைச்சலுக்கு நடுவே, பைரவரின் வெள்ளை நிற கார் சாலையைக் கீறிக்கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தது. உள்ளே இருந்த பைரவனின் கண்கள், கடலலைகளை பார்ப்பதை விட அவனது கடந்த கால வஞ்சம்கொண்ட நினைவுகளையே வெறித்துக் கொண்டிருந்தன. “ரோலக்ஸ்…” என்று அந்தப் பெயரை பைரவன் தன்
அத்தியாயம் 28 மயூராவின் இந்தத் திடீர் ஆவேசத்தையும் பதற்றத்தையும் பார்த்த பைரவன், மென்மையாகச் சிரித்தவன், மெதுவாகத் தன் பாக்கெட்டுக்குள் கையை நுழைத்து, அதனை எடுத்து வெளியே வைத்தான் … அங்கிருந்து, பாபி கொடுத்தனுப்பியிருந்த அந்தத் தடிமனான, புதிய ஐநூறு ரூபாய் நோட்டுக் கட்டுகளை வெளியே எடுத்தான். மயூரா பேசுவதை நிறுத்திவிட்டு அந்தப் பணத்தையே பார்க்க, பைரவன் அந்தப் பணக்கட்டுகளை ரோலக்ஸ் படுத்திருந்த அந்தக் கட்டிலின் மீது ‘டக்’ என்ற சத்தத்துடன் தூக்கி வைத்தான். “மயூரா… முதல்ல அமைதியா
You cannot copy content of this page
