காலை பொழுது நன்றாய் விடிந்திருக்க, டெல்லி விமான நிலையம் வழக்கம் போல மக்களின் கூட்டத்தால் நிரம்பி வழிந்தது. ஏர்போர்ட்டின் கேன்டீனில் சில ஆண் பைலட்கள் மற்றும் அவர்களோடு சில ஏர்ஹோஸ்டர்ஸ்களும் அமர்ந்து காலை உணவை அருந்திக்கொண்டே பேசிக்கொண்டிருக்க, ஆஷிக், தியா இருவரும் வந்து அவர்களுடன் இணைந்து கொண்டனர். ஆஷிக் வழக்கம் போலக் கலாட்டாவாகப் பேச அனைவரும் சிரித்தனர். அப்பொழுது அவர்களுள் ஒருவனின் பார்வை மட்டும் வேறெங்கோ இருக்க, அவனது பார்வை சென்ற இடத்திற்கே தன் பார்வையையும் சுழல […]
காலை பொழுது இனிதாய் மலர, தன் கரங்களைக் கொண்டு சூரிய கதிரை மறைத்தவாறு எழும்பிய ஆஷிக், “டேய் ஆதர்ஷ், என் வீட்ல என்னடா பண்ற? ஓ… நைட்டு நல்லா ட்ரிங்க்ஸ் பண்ணிட்டு, போதையில என் வீட்டுக்கே வந்துட்டியா?” “நான்… போதையில… போடா.” “என்னடா?” “எரும மாடு, நல்லா பாரு இது என் வீடு. போதையில இருந்தது நீ, டைம் ஆச்சு சீக்கரம் கிளம்பி ரெடி ஆகு.” என்ற ஆதர்ஷ், தன் தலையைத் துவட்டியவாறு கண்ணாடியின் முன்பு நின்று
“ஓகே மஃபின்” என்றவன் அடுத்து பேசும் முன் அழைப்பைத் துண்டித்துவிட்டாள். அவன் தெளிவாக இருக்கிறான்! ருத்ராவோடு இருக்க வேண்டும் என்றால் கடைசிவரை ஆரலியாக இருப்பது மட்டுமே சாத்தியம். ஒருநாளும் நிலாவாக அவனை நெருங்க முடியாது. ‘வீண் ஆசைகளை மனசுல விதைக்காத நிலா! சீக்கிரம் இதை முடிச்சிடு’ என்று தனக்குள்ளே தைரியம் சொல்லிக்கொண்டாலும், கண்கள் கலங்கியது உண்மை. “இரண்டு பேர் முகமும் சரியில்லையே, என்ன ஆச்சு?” என்று மகள்களிடம் கேட்டார் சோமசுந்தரம். மற்ற வீட்டு அப்பாக்களைப் போல அவர்
11.வல்லினம் விழியோரம் கண்ணீர் கசிய, இருள் சூழ்ந்த வானத்தை வெறித்தவளுக்கோ ஒன்றுமே விளங்கவில்லை. கருமேகங்களின் நடுவே காட்சி தரும் பிறைநிலா, ஆங்காங்கே பளிச்சென்று தானும் இருப்பதை எடுத்துக்காட்டும் நட்சத்திரங்கள் இவைதவிர வானில் வேறு என்ன தான் இருக்கும்? ருத்ரஜித்தின் விந்தையான செயலைக் கண்டு குழம்பிப் போயின பெண்ணின் கண்கள். வியர்வையில் நனைந்த ஈரக்கூந்தலை, சில்லென்று குளிர்ந்த தென்றல் வந்து தீண்டியதில், பெண்ணவளின் உதடுகள் நடுங்கியது. மறுபுறம் பளிங்கு கன்னத்தினை சன்னல் கம்பிகள் வேறு அழுத்திக் கொண்டிருக்க, வலியில்
11.வேய்ந்தனனின் வல்லினம் Read More »
தன்னையே ஒரு முறை மேலிருந்து கீழ் வரை பார்த்தாள் அனு. கையில்லாத, முட்டி வரை மட்டுமே நீண்டிருந்த உடுப்பு அணிந்திருந்தாள். அவள் இரவு நேரம் மட்டும் அணியும் உடை அது. தன் கால்களில் இருந்த கொலுசை பார்த்தவளுக்கு, தலை சுற்றியது. “என் கால்ல கொலுசு இருக்குறதே, இப்போதான் எனக்கு தெரியுது! அம்மாவும் போட்டு விடலனு சொல்றாங்க, அப்பாவும் போட்டு விடல. அப்போ யாரு போட்டு விட்டாங்க?” என்று யோசித்தவளின் நெஞ்சு, திக் திக் என்று அடித்துக் கொண்டது.
மயோன்-24 மறுநாள் காலை தன் வீட்டிற்கு பயணமானாள் ஸ்ருதி. அங்கே ஏற்கனவே வந்திருந்த விக்ரம் தன் மகளை எதிர்பாராதவர் ,”ஸ்ருதி நான் செல்லாமல் எதுக்கு கிளம்பி வந்த நீ.. என்ன பழக்கம் இது.? “என்றார். இவளோ கண்ணீர் அருவியாய்பொழிய அவரையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள். அவளின் கண்ணீர் ஒரு தந்தையாய் அவரின் மனதில் வருத்தத்தை கொடுத்தாலும்,” தேவையில்லாம இப்போ எதுக்கு அழற. எதுக்கெடுத்தாலும் எமோஷ்னலஆகாதன்னு உனக்கு நான் எத்தனை முறை சொல்லி இருக்கேன்” “அப்பா போதும்பா இனியும்
அத்தியாயம்- 2 பின் மற்ற சடங்குகள் நல்லப்படியாக முடிய… அடுத்த மாதம் இறுதியில் சுப முகூர்த்ததில் திருமணம் வைத்துக் கொள்ள முடிவு செய்தனர். மாப்பிள்ளை வீட்டாரின் சார்பாக வந்த மற்றவர்கள், வீட்டின் பின் புறம் நடக்கும் பந்தியை நோக்கி சென்று விட்டனர். தாட்சாயிணியோ “பொண்ணையும் மாப்பிளையும் ஒன்றாக சேர்ந்து சாப்பிட அனுப்பிவிட்டார். தில்லைநாதனோ “ஆராதனாம்மா இங்க வாடா” என்று குரல் கொடுக்க, அவர் அருகில் நின்ற கௌசல்யாவோ “இப்போ எதுக்கு அவளை கூப்பிறீங்க” என்று மெல்ல கேட்டாள்.
“சௌந்தர்யா அபர்ணா கிட்ட மன்னிப்பு கேளு” – 2 Read More »
நான் எப்போ சார் உங்ககிட்ட பணம் கேட்டேன்? பதற்றமாகி விட்டாள் அனு. “இதோ, இப்போ காலேஜ் போய்ட்டு வந்ததும் என்னோட ஆபிஸ்க்குள்ள வந்து பணம் கேட்டியே. டேய் ரவி, இந்த பொண்ணு வீட்டுக்கு தெரியாமல் என்கிட்ட பணம் வாங்கதான வந்துருக்கு!” என்று தன் உதவியாளனை பார்த்தான் வெற்றி. “ஆமா சார். நான்தான் நீங்க வர்ற வரை வெயிட் பண்ண சொல்லி உட்கார வச்சேன்!” என்ற ரவியை பார்த்து, புருவங்களை ஏற்றி இறக்கி முறைத்தாள் அனு. அனு அவனை
அதிகாலை வேளையில் கோயம்புத்தூர் மாவட்டம் பொள்ளாச்சியில் உள்ள கிராமத்தின் மையப்பகுதியில் பாரம்பரியமான முறையில் கட்டப்பட்டிருந்த இரண்டு அடுக்குகளை கொண்ட அழகான மாடி வீடு… பொள்ளாச்சி கிராமம் பற்றி கூற வேண்டுமென்றால் தென்னந்தோப்புகள், விவசாய நிலங்கள், பெரிய பண்ணை வீடுகள், பாரம்பரியக் குடும்பங்கள் என ஒரு அழகான கிராமம்… கிராமத்தின் மையப்பகுதியில் இருந்த வீட்டில் அதிகாலை வேளையில் பரப்பரப்பாக சமையல் வேலைகளும் வீட்டை சுத்தப்படுத்தி அலங்காரிக்கும் வேலைகளும் நடந்து கொண்டிருந்தது… சமையல் வேலை செய்து
பப்பில் டிஜேவின் இசைக்கேற்ப இளம் பெண்கள், ஆண்கள் என்று இருபாலரும் தங்கள் நண்பர்களுடன் இணைந்து ஆடிக் கொண்டிருக்க, ஆஷிக்கும் தனது பெண் தோழியுடன் ஆடிக் கொண்டிருந்தான். ஆதர்ஷ் தனியே ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்து ஒரு கிளாசில் மதுபானத்தை மெல்ல மெல்ல அருந்தியாவாறே தன் மொபைலில் மூழ்கி இருந்தான். அப்பொழுது அவனருகே வந்து அமர்ந்த ஒரு பெண் தன்னை அவனுக்கு அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு அவனிடம் பேசிக் கொண்டிருக்க, அவனும் அவளுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தான். அப்பொழுது ஆஷிக்கின் அலைபேசி ஒலிக்க, அதில்
You cannot copy content of this page
